ਮਿਸ਼ਨ 7 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੁਲਾਜਮਾਂ ਦਾ ਮਹਾਂਯੁੱਧ 10 ਮੁਕੰਮਲ ਸਫਲ

ਝਾੜੂ ਤੀਲਾ ਤੀਲਾ ਕਰਕੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਦਾ ਸਕੰਲਪ

https://www.facebook.com/share/v/1EiuxXhGuj/

ਬੀਜੇਪੀ ਨੂੰ ਜਹਿਰੀਲਾ ਨਾਗ ਆਖਣ ਦੇ ਵੱਡੇ ਅਰਥ

https://www.facebook.com/share/v/1EiuxXhGuj/

ਮੁਲਾਜਮਾਂ ਦਾ ਸਿਆਸੀ ਵਿੰਗ ਹਲਕੇ ‘ਚ ਲੈਣ ਦਾ ਨੀ 

https://www.facebook.com/share/v/1GNsyYWMXp/

ਦੇਸ਼ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਸੰਪਾਦਕ ਤੇ ਪੀਐਸਈਬੀ ਇੰਪਲਾਈਜ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਏਟਕ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਸੂਬਾ ਸਕੱਤਰ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਮਹਿਦੂਦਾਂ ਦੀ ਕਲਮ ਤੋਂ

  7 ਅਗਸਤ 2026 ਨੂੰ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ‘ਚ ਮੁਲਾਜਮਾਂ ਤੇ ਪੈਨਸ਼ਨਰਾਂ ਦੀਆਂ ਜੱਥੇਬੰਦੀਆਂ ਦੇ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਸੱਦੇ ‘ਤੇ ਇੱਕ ਰੈਲੀ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਮਹਾਂਰੈਲੀ ਸਾਬਿਤ ਹੋ ਜਾਣਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੁੱਜੇ ਮੁਲਾਜਮਾਂ ਦੇ ਸਕੰਲਪ ਕਿ 17 ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਦੇ ਪਿੰਡ ਸਤੋਜ ‘ਚ ਕਰਾਂਗੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਉੱਤੇ ਅਮਲੀ ਜਾਮਾ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹਜਾਰਾਂ ਮੁਲਾਜਮਾਂ ਦੀਆਂ ਸਤੋਜ ਵੱਲ ਵਹੀਰਾਂ ਅਤੇ 27 ਅਗਸਤ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬ ‘ਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਐਲਾਨਿਆਂ ਮੁਲਾਜਮਾਂ ਦਾ ਪੰਜਾਬ ਬੰਦ ਇਸ ਕਦਰ ਸਫਲ ਰਹਿਣਾ ਕਿ ਬੁਖਲਾਏ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਭਗਵੰਤ ਸਿੰਘ ਮਾਨ ਨੇ ਖੁਦ ਰੱਖੀ ਮੀਟਿੰਗ ਹੀ ਏਹ ਕਹਿੰਦੇ ਨਾ ਕਰਨਾ ਕਿ ਸੰਘਰਸ਼ ‘ਤੇ ਗੱਲਬਾਤ ਇੱਕਠੇ ਨਹੀਂ ਚੱਲਣਗੇ ਮੁਲਾਜਮਾਂ ਨੇ ਤਾਂ ਸੰਘਰਸ਼ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ ਪਰ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਦਾ ਸ਼ੰਘਰਸ਼ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਮੀਟਿੰਗ ਕਰਨਾ ਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਕੀਤੇ ਵਾਅਦੇ ਮੁਤਾਬਿਕ 8% ਡੀਏ ਰਿਲੀਜ ਵੀ ਕਰ ਦੇਣਾ ਤੋਂ ਮਾਨਯੋਗ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ‘ਚ ਜੋ ਵੀ ਹੋਇਆ ਦੇ ਮੱਦੇਨਜਰ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਭਗਵੰਤ ਮਾਨ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਚੰਗੀ ਫਜੀਹਤ ਹੋ ਗਈ ਹੈ ਤੇ ਬਿਨ੍ਹਾ ਦਿਮਾਗ ਦੀ ਇਸ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮੁਲਾਜਮਾਂ ਨੂੰ ਅਪਣੇ ਖਿਲਾਫ ਮੋਰਚਾ ਖੋਲਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਅੱਜ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਇਸ ਕਦਰ ਖੁੱਲ ਕੇ ਨਹੀਂ ਬੋਲੇ ਜਿਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਉਹ ਹੁਣ ਤਰਕ ਸੰਗਤ ਯੁੱਧ ਲੜ੍ਹ ਰਹੇ ਹਨ ਜਿਸਦਾ ਨਤੀਜਾ ਸਾਹਮਣੇ ਪਲ ਪਲ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਸੱਭ ਤੋਂ ਝੂਠੀ ਸਾਬਿਤ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਇਸ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਇੱਕ ਤੋ ਬਾਅਦ ਦੂਜਾ ਝੂਠ ਨੰਗਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਪਰ ਸਮਝ ਤੋਂ ਪਰ੍ਹੇ ਕਿ ਜਦੋਂ ਦੇਣਾ ਸੱਭ ਕੁਝ ਪੈਣਾ ਹੀ ਹੈ ਫੇਰ ਅਪਣੇ ਹੱਥੀ ਆਪ ਕੁਹਾੜਾ ਕਿਉਂ ਮਾਰਨਾ? ਹਕੀਕਤ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਕਿ ਮੁਲਾਜਮ ਆਗੂਆਂ ਤੇ ਮੁਲਾਜਮਾਂ ‘ਚ ਫੈਲਾਏ ਭ੍ਰਮ ਦੇ ਬਾਵਯੂਦ 10 ਅਕਤੂਬਰ ਨੂੰ ਸੰਗਰੂਰ ‘ਚ ਕੀਤੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰੈਲੀ ਨੇ 7 ਅਗਸਤ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ ਖੁਦ ਤੋੜ ਕੇ ਕੇਵਲ ਨਵਾਂ ਇਤਿਹਾਸ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਿਰਜਿਆ ਬਲਕਿ ਆਮ ਆਦਮੀਂ ਪਾਰਟੀ ਦਾ ਝਾੜੂ ਤੀਲਾ ਤੀਲਾ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਘਰੇ ਤੋਰਨ ਦਾ ਵੀ ਪੱਕਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। 

  ਸਰਕਾਰ ਕੋਲ ਹੁਣ ਖੁਦ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਥੋੜਾ ਬਚਿਆ ਹੈ ਮਹਿਜ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਦਿਨ ਇਸ ਲਈ ਸਰਕਾਰ ਸਮਾਂ ਰਹਿੰਦਿਆਂ ਸੱਭ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਗੂੰਜ ਰਹੇ 17/07/2020 ਦੇ ਪੱਤਰ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਕੇ ਨਵੇਂ ਹੋਏ ਭਰਤੀ ਹੋਏ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਰਾਹਤ ਦੇਵੇ ਜਿਹੜੇ ਸਰਕਾਰੀ ਨੌਕਰੀਆਂ ਤੇ ਆਏ ਤਾਂ ਜਰੂਰ ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਿਹਾੜੀ ਇੱਕ ਅਨਪੜ੍ਹ ਮਜਦੂਰ ਤੋਂ ਵੀ ਘੱਟ ਹੈ। ਅੱਜ ਮਜਦੂਰ 7 ਤੋਂ 800 ਰੁਪਏ ਦਿਹਾੜੀ ਅੱਠ ਘੰਟਿਆ ਦੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਮਾਸਿਕ ਆਮਦਨ 21 ਤੋਂ 24 ਹਜਾਰ ਬਣਦੀ ਹੈ ਪਰ ਉਸਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਚੰਗੀ ਪੜਾਈ ਕਰਕੇ ਕਈ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਟੈਸਟਾਂ ਦੀ ਅਗਨੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਚੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਪੰਜਾਬ ‘ਚ ਭਰਤੀ ਹੋਇਆ ਸਰਕਾਰੀ ਮੁਲਾਜਮ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਘੰਟਿਆ ਦੀ ਅਸੀਮਤਾ ਤੋਂ ਕੱਟ ਕਟਾ ਕੇ 17800 ਰੁਪਏ ‘ਤੇ ਘਰ ਤੋਂ ਸੈਂਕੜੇ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਨੌਕਰੀ ਕਰਨ ਨੂੰ ਮਜਬੂਰ ਆ।ਏਨ੍ਹਾਂ ‘ਚ ਕੁਝ ਉਹ ਵੀ ਪੀੜਤ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਰਸ ਦੇ ਅਦਾਰ ‘ਤੇ ਨੌਕਰੀ ਮਿਲੀ ਹੈ ਜੋ ਭਰਤੀ ਤਾਂ 2020 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਹਨ ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ‘ਤੇ ਵੀ ਜਬਰੀ 7ਵਾਂ ਪੇਅ ਕਮਿਸ਼ਨ ਥੋਪ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਸੀਆਰਏ ਰਾਹੀਂ ਜੁਲਾਈ 2020 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭਰਤੀ ਹੋਏ ਮੁਲਾਜਮਾਂ ਚੋਂ ਕਈਆਂ ਦਾ 3 ਸਾਲ ਦਾ ਪ੍ਰਖਕਾਲ ਸਮਾਂ ਪੂਰਾ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਈ ਲੰਬੇ ਪ੍ਰਖਕਾਲ ਦੇ ਸਮੇਂ ‘ਚ ਅਜੇ ਨੌਕਰੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 15/01/2015 ਦਾ ਪੱਤਰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।ਏਹ ਸਾਰੀ ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜੋ ਆਧੁਨਿਕ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਦੀ ਚੰਗੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨੀ ਜਾਣਦੀ ਹੈ। ਏਹ ਵਰਗ ਸ਼ੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਨੱਕ ‘ਚ ਦੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹਾਂ ਏਥੇ ਏਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਦੋ ਸ਼ਬਦ ਜਰੂਰ ਕਹਾਂਗਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਅਜੇ ਉਹ ਲੜਾਈ ਨਹੀਂ ਲੜ੍ਹ ਰਹੇ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੜਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਅਜੇ ਤੁਸੀਂ ਲੜ੍ਹ ਰਹੀ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਨੂੰ ਬਹੁਤੀ ਵਾਰੀ ਕਟਿਹਰੇ ‘ਚ ਖੜਾ ਰੱਖਦੇ ਹੀ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੇ ਹੋ ਜਦਕਿ ਸੀਨੀਅਰ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਮੁੱਦਿਆਂ ਨੂੰ ਅਪਣੇ ਮੁੱਦਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਜਿਆਦਾ ਤਰਜੀਹ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਬਾਵਯੂਦ 2015 ਤੇ 2020 ਦੇ ਪੱਤਰ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕੇਵਲ ਬੁੱਢੇ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਡਾਂਗ ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਨਾਲ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਪੈਨਸ਼ਨਰਾਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਕੜਾਹ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਇਸ ਸੰਘਰਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਸਹਿਯੋਗ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਫੇਰ ਖੁਦ ਦਾ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਢ ਕੇ ਕੁਝ ਕਰ ਦਿਖਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਬਜਾਏ ਇਸਦੇ ਕਿ ਸੰਘਰਸ਼ ਲੜ੍ਹ ਰਹੀ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਨੂੰ ਬੱਲ ਦੇਣ ਦੂੀ ਬਜਾਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੌਂਸਲਾ ਢਾਹੁਣ ਦੇ। ਅਜਿਹੇ ਨੈਗਟੇਵਿਟੀ ਵਾਲੇ ਮੁਲਾਜਮ 10 ਦੇ ਧਰਨੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖ ‘ਚ ਖੁਦ ਨੂੰ ਯੋਧੇ ਸਾਬਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਮੈਦਾਨ ‘ਚ ਉਤਰਨਾ ਹੋਵੇਗਾ। 

ਏਸੇ ਪ੍ਰਕਾਰ ਪੁਰਾਣੀ ਪੈਨਸ਼ਨ ਜਿਸ ਨਾਲ 2004 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭਰਤੀ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਮੁਲਾਜਮ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬਹਾਨੇਬਾਜੀ ਤਾਂ ਸਿਖਰਾਂ ਦੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ ਪਰ ਸਹਿਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਹੁਣ ਪੈਦਾਨ ‘ਚ ਦੂਜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਨੰਗੇ ਚਿੱਟੇ ਹੋ ਕੇ ਕੁੱਦਣਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿਉਂਕਿ ਅਜਿਹਾ ਨਾ ਕਰਕੇ ਉਹ ਅਪਣਾ ਬੁੱਢਾਪਾ ਦਲਿਦਰਤਾ ‘ਚ ਲਿਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਅੱਜ ਉਹ ਯਾਰਾਂ ਦੋਸਤਾਂ ਜਾਂ ਜਿਸ ਪਰਿਵਾਰ ‘ਚ ਬੈਠ ਕੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਵੀ ਮੌਜ ਮਸਤੀਆਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬੁੱਢਾਪੇ ਵੇਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਤੇੜੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਢੁੱਕਣਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੋਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ ਅੱਜ ਧਰਨਿਆਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ ਜਦਕਿ ਅਸੀਂ ਬਹਾਨੇਬਾਜ ਮੌਜ ਮਸਤੀਆਂ ਜਾਂ ਵਿਹਲੜਪੁਣੇ ਦਾ ਹਿੱਸਾ।ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੱਜ ਵਾਇਰਲ ਹੋਈਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਜੁਰਗਾਂ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਤੋਂ ਸਬਕ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਤੁਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਿਹਾ ਦੋ ਦੋ ਲਾਠੀਆਂ ਲੈਕੇ ਉਹ ਧਰਨਿਆਂ ਦੀ ਭੀੜ ‘ਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਉਸਦੀ ਤਾਕਤ ਬਣ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਤਾਂ ਪੂਰਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਫੇਰ ਵੀ ਸਟੇਜਾਂ ਤੋਂ ਬੋਲਦੇ ਬੁਲਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਧੁੰਦਲਾ ਧੁੰਦਲਾ ਦੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਸੁਣਾਈ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ ਫੇਰ ਵੀ ਉਹ ਪੂਰਾ ਸੁਣ ਸਕਣ ਦੀ ਅਸਮੱਰਥਾ ਦੇ ਬਾਵਯੂਦ ਉਸ ਧਰਨੇ ਦੇ ਨਿੱਘ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। 

ਏਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ‘ਚ ਖੁਦ ਨੂੰ ਲਿਜਾਓ ਤੇ ਸੋਚੋ ਕਿ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਅੱਜ ਜਵਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਧਰਨਿਆਂ ‘ਚ ਹੱਕ ਲੈਣ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ ਫੇਰ ਏਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ‘ਚ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਏਹ ਤਾਂ ਲਾਰੀ ਕਰਕੇ ਇਸ ਕਰਕੇ ਵੀ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਪੁਰਾਣੀ ਪੈਨਸ਼ਨ ਸਕੀਮ ਦੇ ਤਹਿਤ ਚੰਗੀ ਪੈਨਸ਼ਨ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਪਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤਾਂ ਏਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੈਨਸ਼ਨ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਮਿਲਣਾ ਵੀ 1500-2000 ਭੱਤਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਤੁਸੀਂ ਅਪਣਾ ਗੁਜਾਰਾ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਏੇਹ ਪਿਕਚਰ ਅਪਣੇ ਦਿਮਾਗ ‘ਚ ਚਲਾ ਕੇ ਸੋਚਿਓ ਜਰੂਰ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਅਪਣੇ ਲਈ ਹੀ ਨਹੀਂ ਲੜ੍ਹ ਰਹੇ? 

  10 ਅਕਤੂਬਰ ਦੀ ਸੰਗਰੂਰ ਮਹਾਂ ਰੈਲੀ ਨੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀਨੀਅਰ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਬੱਲ ਦਿੱਤਾ ਕਿਉਂਕਿ ਐਵੇਂ ਨਹੀਂ ਸ੍ਰ ਸੁਖਚੈਨ ਸਿੰਘ ਖਹਿਰਾ ਨੇ ਲੱਖਾਂ ਦੇ ਇੱਕਠ ‘ਚ ਸਟੇਜ ਤੋਂ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਥਾਪੀ ਮਾਰਕੇ ਲਲਕਾਰਿਆ, ਮੁਲਾਜਮਾਂ ਤੇ ਪੈਨਸ਼ਰਾਂ ਦੀ ਜੱਗ ਜਾਹਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਬਲਬੂਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਸਤੀਸ਼ ਰਾਣਾ ਨੇ ਏਸੇ ਸਟੇਜ ਤੋਂ ਏਹ ਲਲਕਾਰ ਮਾਰੀ ਕਿ ਅਸੀਂ (ਮੁਲਾਜਮ ਤੇ ਪੈਨਸ਼ਨਰ) ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ‘ਚ ਅੱਗ ਬਿਛਾ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿਆਂਗੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਗਲੀ ਕਰਕੇ ਗੱਲ ਕਿ ਭਾਜਪਾ ਵਾਲੇ ਜਹਿਰੀਲੇ ਨਾਗ ਹਨ ਨਾਲ ਏਹ ਵੀ ਸਾਬਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਮੁਲਾਜਮ ਲਾਲਚੀ ਨਹੀਂ ਬਲਕਿ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਹਿਤੈਸੀ ਹਨ। ਉਹ 63% ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਡੀਏ ਦੇ ਲਾਲਚ ‘ਚ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸ ਭਾਜਪਾ ਨੂੰ ਮੌਕਾ ਨਹੀਂ ਦੇਣਗੇ ਜਿਸ ਨੇ ਅੱਜ ਦਿੱਲੀ ‘ਚ ਅੰਨਾ ਤਸੱਦਦ ਢਾਹਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਲੋਕਤੰਤਰ ਕਦਰਾਂ ਕੀਮਤਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰ ਤਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਗੁਰਨਾਮ ਸਿੰਘ ਵਿਰਕ ਵੱਲੋਂ ਮੁਲਾਜਮਾਂ ਦੇ ਸਿਆਸੀ ਵਿੰਗ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੀਐਸਈਬੀ ਇੰਪਲਾਈਜ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਏਟਕ ਦੇ ਸੂਬਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮਨਜੀਤ ਸਿੰਘ ਬਾਸਰਕੇ ਦੁਆਰਾ ਸਾਰੀਆਂ ਪਾਰਟੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕੋ ਸੋਚ ਦੀਆਂ ਆਖ ਬਾਬੇ ਨਾਨਕ ਦੀ ਸੋਚ ਵਾਲੀ ਕਿਸੇ ਪਾਰਟੀ ਬਾਰੇ ਫੈਸਲਾ ਲੈਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਜਦਕਿ ਜਰਮਨਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਝੰਡੇ, ਡੰਡੇ ਤੇ ਬੰਦੇ ਮਜਬੂਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਜਲੰਧਰ ਦੀ ਕਨਵੈਨਸ਼ਨ ‘ਚ ਏਹ ਵੀ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਅਸੀਂ ਡੀਏ ਲਈ ਸੱਭ ਤੋਂ ਖਤਰਨਾਕ ਜਮਾਤ ਭਾਜਪਾ ਨੂੰ ਮੌਕਾ ਨਹੀਂ ਦੇਵਾਂਗੇ। ਏਸੇ ਪ੍ਰਕਾਰ ਸੁਸ਼ੀਲ ਫੌਜੀ ਨੇ ਜਿੱਥੇ ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਹਾਏ ਹਾਏ ਦਾ ਨਵਾਂ ਰੂਪ ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਬਾਏ ਬਾਏ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਚੱਲਦਾ ਕਰਕੇ ਕਿਸਨੂੰ ਲਿਆਉਣਾ ਦੇ ਤਹਿਤ ਗੁਰਨਾਮ ਸਿੰਘ ਵਿਰਕ ਦੁਆਰਾ ਸੁਝਾਏ ਮੁਲਾਜਮਾਂ ਦੇ ਸਿਆਸੀ ਵਿੰਗ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਹੁੰਗਾਰਾ ਮਿਿਲਆ ਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਐਲਾਨੇ ਕਿ ਸਾਰੇ ਮੁਲਾਜਮ ਹੁਣ ਚੋਣ ਜਾਬਤੇ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਬਲਕਿ ਵੋਟ ਪੈਣ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਦੇ ਆਖਰੀ ਪਲ ਤੱਕ ਇਸ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਦਫਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਮੁਲਾਜਮਾਂ ਦੇ ਸਿਆਸੀ ਵਿੰਗ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ‘ਤੇ ਪਹਿਰਾ ਦੇਣਗੇ ਨੂੰ ਹਾਜਰੀਨ ਨੇ ਕਬੂਲਿਆ।ਏਸੇ ਵੱਡੇ ਇਕੱਠ ਨੇ ਸਾਰੀ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ‘ਤੇ ਪੂਰਨ ਭਰੋਸਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਿਆਂ ਹੱਥ ਖੜੇ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਰਫੀ ਲੱਡੂ ਮਾਮਲੇ ‘ਚ ਵੀ ਬਾ-ਇੱਜਤ ਬਰੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

  ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਲੋਕੋ ਅੱਜ ਮੁਲਾਜਮਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤਾ ਸੰਘਰਸ਼ ਕੇਵਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹੀ ਨਹੀਂ ਬਲਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪੜ੍ਹੇ ਲਿਖੇ ਧੀਆਂ ਪੁੱਤਾਂ ਲਈ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਮੁਲਾਜਮਾਂ ਦੇ ਸੰਘਰਸ਼ਾਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਬਣੋ ਕਿਉਂਕਿ ਮੁਲਾਜਮ ਅੱਜ ਕੱਚੀਆਂ ਭਰਤੀਆਂ ਜਾਂ ਠੇਕੇ ਦੀਆਂ ਭਰਤੀਆਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ‘ਚ ਹਨ। ਉਹ ਪੱਕੀ ਭਰਤੀ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਸਰਕਾਰ ਕੱਚੀ ਜਾਂ ਠੇਕੇ ਵਾਲੀ ਭਰਤੀ ਦੀ ਬਜਾਏ ਖਾਲੀ ਪਈਆਂ ਅਸਾਮੀਆਂ ਦੀ ਜਗਾਹ ਪੱਕੀ ਭਰਤੀ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਮੌਕਾ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਤੁਹਾਡੇ ਪੜੇ ਲਿਖੇ ਬੇਰੁਜਗਾਰ ਘੁੰਮਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਹੈ।ਇਸ ਲਈ ਮੁਲਾਜਮਾਂ ਦਾ ਸੰਘਰਸ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਪਣਾ ਨਹੀਂ ਤੁੁਹਾਡਾ ਸੰਘਰਸ਼ ਵੀ ਹੈ।

  ਤੁਹਾਡੇ ਧੀਆਂ, ਪੁੱਤਰ, ਭੈਣ-ਭਰਾ ਤੇ ਰਿਸਤੇਦਾਰ ਕਈ ਕਈ ਦਹਾਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕੱਚੇ ਤੇ ਠੇਕੇ ‘ਤੇ ਭਰਤੀ ਹੋਏ ਅੱਜ ਵੀ ਉਹ ਨਿਗੁਣੀਆਂ ਤਨਖਾਹਾਂ ‘ਤੇ ਨਰਕ ਵਾਲੀ ਜਿੰਦਗੀ ਜਿਉਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹਨ। ਮੁਲਾਜਮ ਕੱਚੇ ਮੁਲਾਜਮਾਂ ਨੂੰ ਪੱਕੇ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਤਨਖਾਹਾਂ ‘ਚ ਵਾਧੇ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਮੁਲਾਜਮਾਂ ਦਾ ਸੰਘਰਸ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਪਣਾ ਨਹੀਂ ਤੁੁਹਾਡਾ ਸੰਘਰਸ਼ ਵੀ ਹੈ। 

  ਲੋਕੋ, ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਕਿ ਮੁਲਾਜਮ ਮਹਿੰਗਾਈ ਭੱਤੇ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਤਨਖਾਹਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਵੱਧ ਹਨ ਤਾਂ ਏਹ ਗਲਤ ਹੈ। ਮੁਲਾਜਮ ਉਸ ਮਹਿੰਗਾਈ ਭੱਤੇ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸਰਕਾਰਾਂ ਵਧੀ ਮਹਿੰਗਾਈ ਦੇ ਮੁਤਾਬਿਕ ਖੁਦ ਤੈਅ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੂਸਰਾ ਸਰਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਜੇਕਰ ਮਹਿੰਗਾਈ ਭੱਤਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਲਾਭ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਕ ਸਬੰਧੀਆਂ ਜਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਵੇਂ ਭਰਤੀ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਾਕ ਸਬੰਧੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤਾਂ ਮਿਲਣਾ ਹੀ ਹੈ। ਅੱਜ ਸਰਕਾਰੀ ਮੁਲਾਜਮਾਂ ਦੀਆਂ ਤਨਖਾਹਾਂ ਮਹਿੰਗਾਈ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਵਧਣੋਂ ਰੋਕੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ ਤਾਂ ਯਾਦ ਰੱਖਿਓ ਇਸਦਾ ਸੇਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੀ ਲੱਗੇਗਾ ਤੇ ਮਹਿੰਗਾਈ ਦੀ ਮਾਰ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਵੱਧਣ ਵਾਲੀ ਆਮਦਨ ਉੱਤੇ ਸਰਕਾਰਾਂ ਨੇ ਡਾਕਾ ਜਰੂਰ ਮਾਰਨਾ ਹ ੈਜਿਸ ‘ਤੇ ਮੁਲਾਜਮ ਹੁਣੇ ਰੋਕ ਲਗਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਮੁਲਾਜਮਾਂ ਦਾ ਸੰਘਰਸ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਪਣਾ ਨਹੀਂ ਤੁੁਹਾਡਾ ਸੰਘਰਸ਼ ਵੀ ਹੈ।

  ਮੁਲਾਜਮ ਅਪਣੇ ਚੱਲ ਰਹੇ ਸੰਘਰਸ਼ਾਂ ‘ਚ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਪੱਕੀ ਭਰਤੀ ਰਾਹੀ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਪਰਖਕਾਲ ਪੂਰੀ ਤਨਖਾਹ ਉਹ ਵੀ ਸੂਬੇ ਦੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਮੁਤਾਬਿਕ ਇਸ ਵਿੱਚ ਮਾੜਾ ਕੀ ਹੈ? ਇਸ ਲਈ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਪੀਲ ਕਿ ਮੁਲਾਜਮ ਇਸ ਵਕਤ ਜਿਸ ਭੂਮਿਕਾ ‘ਚ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਜਿਹਾ ਰੂਪ ਕਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਹੀਂ ਆਇਆ ਸੀ ਜੇ ਆਇਆ ਹੈ ਤਾਂ ਏਹ ਬੁੱਧੀਜੀਵੀ ਵਰਗ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਲੈਕੇ ਵੀ ਦੇਵੇਗਾ। ਇਸ ਲਈ ਆਓ ਸਕੱਤਰੇਤ ਤੋਂ ਸਤੌਜ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਤਹਿਤ ਇਸ ਝਾੜੂ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਤੋਰੀਏ ਤੇ ਏਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਗਾਹ ਉਸ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਲਿਆਈਏ ਜੋ ਭਵਿੱਖ ‘ਚ ਪੰਜਾਬ ਨੂੰ ਸੰਤਾਪ ਹੰਢਾਉਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਨਾ ਕਰੇ।

9888975440

ਲਿੰਗ ਆਧਾਰਿਤ ਪਾੜ-ਮਰਦ, ਔਰਤ ਅਤੇ ਸਮਾਜ

    ਵਰਤਮਾਨ ਸਮੇਂ ’ਚ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚਕਾਰ ਇੱਕ ਟਕਰਾਅ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਜਾਤਾਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ’ਤੇ ਦੋਸ਼ ਕੱਢਦੀਆਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਦਾ ਮਨੁੱਖੀ ਸਮਾਜ ਹੋਂਦ ’ਚ ਆਇਆ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ ਜਾਤਾਂ ਸਮਾਜ ’ਚ ਮਿਲ ਕੇ ਰਹਿ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਨਾ ਕਿ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰਾ ਸਮਾਜ ਬਣਾ ਕੇ ਬੈਠੀਆਂ ਹਨ। ਬੇਸ਼ੱਕ ਇਤਿਹਾਸ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਜਾਣਕਾਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ ਕਿ ਔਰਤ ਜਾਤ ਮਰਦ ਜਾਤ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਪਰ ਜੇ ਸਿਰਫ਼ ਦੋਹਾਂ ਜਾਤਾਂ ਦੇ ਆਪਸ ’ਚ ਰਹਿਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ ਤਾਂ ਉਹ ਮੁੱਢ ਤੋਂ ਹੀ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਰਹਿ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਆਪੋ-ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਪਰਿਵਾਰ ਪਾਲ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਸਮਾਜ ’ਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਪਰ ਵਰਤਮਾਨ ਸਮੇਂ ’ਚ (Feminism) ਨਾਰੀਵਾਦ, (Patriarchy) ਪਿਤਾਪੁਰਖੀ, (Masculinity) ਮਰਦਾਨਗੀ ਅਤੇ ਫੈਮੀਨਿਨ ਨੇਚਰ ਆਦਿ ਦੀ ਚਰਚਾ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਦੋਹਾਂ ਜਾਤਾਂ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਟਕਰਾਅ ਪੈਦਾ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕਿ ਦੁਨੀਆ ’ਚ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ ’ਤੇ ਇਹ ਟਕਰਾਅ ਮੌਜੂਦ ਹੈ ਤੇ ਰਾਹ ਚਲਦੇ ਨੂੰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਇਹ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ’ਤੇ ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹੋ ਟਕਰਾਅ ਕਈ ਪ੍ਰਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਮਰਦ ਔਰਤ ਕੋਲੋਂ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਇੱਕ ਔਰਤ ਮਰਦ ਕੋਲੋਂ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ? ਕੀ ਮਰਦ ਅਤੇ ਔਰਤ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਵੀ ਹਨ? ਕੀ ਸਮਾਜ ਦੀ ਦੋਹਾਂ ਜਾਤਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਠੀਕ ਹੈ?

     ਇਸ ਲੇਖ ’ਚ ਇਸ ਸਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਉੱਤੇ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲੱਗੇ ਹਾਂ। ਗੱਲ ਦੀ ਸਮੁੱਚਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਕੁਝ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਗੱਲਾਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਹੇਠਾਂ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ।

ਮਰਦ ਅਤੇ ਔਰਤ ’ਚ ਫ਼ਰਕ ਕੀ?

    ਪ੍ਰਾਪਤ ਜਾਣਕਾਰੀ ਅਨੁਸਾਰ ਮਰਦ ਔਰਤ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਰੀਰਕ ਤਾਕਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜ਼ਿਆਦਾ ਗੁੱਸੇ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋੋਖਿਮ ਭਰੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੰਸਾਰਕ ਪਦਾਰਥਾਂ ’ਚ ਜ਼ਿਆਦਾ ਰੂਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਦਿਮਾਗ ’ਚ ਕਾਮ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਰਕ ਆਧਾਰਿਤ ਕੰਮ ਜ਼ਿਆਦਾ ਬੇਹਤਰੀ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਔਰਤ ਸਰੀਰਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਮਰਦ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਤਾਕਤਵਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਰਕ ਆਧਾਰਿਤ ਕੰਮਾਂ ’ਚ ਮਰਦ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਸਮਰੱਥਾਵਾਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਯਾਦਾਸ਼ਤ ਸ਼ਕਤੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਮਰਦ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੋਚ ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨੂੰ ਚੁਣਦੀ ਹੈ, ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵਿਅਕਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਦਯਾ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।

      ਜ਼ਿਕਰਯੋਗ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਵੀ ਅਸੀਂ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਔਰਤ ਤੇ ਮਰਦ ਇਹੋ ਗੁਣ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਸਗੋਂ ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨਿਜੀ ਹੈ ਜੋ ਆਪੋ-ਆਪਣੇ ਗੁਣ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਮਰਦ ਅਤੇ ਔਰਤ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਗੁਣ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਅੰਦਰ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਭਾਵ ਇੱਕ ਮਰਦ ਵੀ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇੱਕ ਔਰਤ ਵੀ ਤਾਰਕਿਕ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।

(Feminism) ਨਾਰੀਵਾਦ

      ਨਾਰੀਵਾਦ ਇੱਕ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਹੈ ਜੋ ਲਿੰਗ ਸਮਾਨਤਾ, ਪਿਤਾਪੁਰਖੀ (Patriarchy) ਦਾ ਵਿਰੋਧ, ਔਰਤ ਦੀ ਸਮਾਜ ’ਚ ਬਰਾਬਰ ਪਛਾਣ, ਔਰਤ ਲਈ ਬਰਾਬਰ ਮੌਕਿਆਂ ਦੀ ਮੰਗ ਅਤੇ ਬਰਾਬਰ ਅਧਿਕਾਰ ਆਦਿ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਨਾਰੀਵਾਦ ਦੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ Feminist ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭਾਵ ਮਰਦ ਅਤੇ ਔਰਤ ਦੋਵੇਂ Feminist ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।

(Patriarchy) ਪਿਤਾਪੁਰਖੀ

    ਪਿਤਾਪੁਰਖੀ ਇੱਕ ਮਾਨਤਾ ਹੈ ਕਿ ਮਰਦ ਕੋਲ ਔਰਤ ਨਾਲੋਂ ਵਾਧੂ ਤਾਕਤ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਅੰਦਰ ਦਬਦਬਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਥਿਤੀ ’ਚ ਵੀ ਮਰਦ ਅਤੇ ਔਰਤ ਦੋਵੇਂ ਪਿਤਾਪੁਰਖੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਔਰਤ ਮਰਦ ਕੋਲੋਂ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ?

      ਪ੍ਰਾਪਤ ਜਾਣਕਾਰੀ ਅਨੁਸਾਰ ਔਰਤ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸਮਾਜ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ’ਚ ਮਰਦ ਜਾਤ ਉਸਦਾ ਆਦਰ ਕਰੇ। ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮਰਦ ਇਹ ਨਾ ਸਮਝੇ ਕਿ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਘਰ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਬਣੀ ਹੈ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਘਰ ਦੇ ਕੰਮ ਮਰਦ ਅਤੇ ਔਰਤ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਇੱਕ ਮਰਦ ਵੀ ਘਰ ਦੇ ਘਰੇਲੂ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇੱਕ ਔਰਤ ਵੀ ਬਾਹਰ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਔਰਤ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਉਸ ਲਈ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਲੋੜ ਪੈਣ ’ਤੇ ਉਸਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੇ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਵਰਗ ਅਜਿਹਾ ਵੀ ਹੈ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨੂੰ ਹੀ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਮੰਨਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪ ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ। ਪਰ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇਹ ਸੱਚ ਹੋਵੇ ਕਿ ਉਹ ਆਪ ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੰਭਾਵਨਾ ਇਹ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅੰਦਰੋਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਾ ਦਿਖਦਾ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਉਹ ਮਜਬੂਰੀ ਨਾਲ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਬੂਲਦਾ ਹੋਵੇ। 

       ਜੇ ਗੱਲ ਕਰੀਏ ਕਿ ਔਰਤ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਮਰਦ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਜਾਣਕਾਰੀ ਅਨੁਸਾਰ ਹਰੇਕ ਦੇਸ਼, ਸਮਾਜ ਦੀ ਔਰਤ ਆਪੋ-ਆਪਣੀ ਚਾਹਤ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਨਾਲ ਹੀ ਉਹ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਮਰਦ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ ਇਹ ਉਸਦੀ ਉਮਰ ’ਤੇ ਵੀ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਇੱਕ ਔਰਤ ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ, ਪੈਸੇ ਵਾਲਾ, ਚੰਗਾ ਦਿਖਣ ਵਾਲਾ, ਵਫ਼ਾਦਾਰ, ਖਵਾਹਿਸ਼ਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵਿਕਾਸਸ਼ੀਲ, ਲੰਬੇ ਕੱਦ ਵਾਲਾ, ਔਰਤ ’ਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਨਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਔਰਤ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਮਰਦ ਦੀ ਚਾਹਤ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।

ਮਰਦ ਔਰਤ ਕੋਲੋਂ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ?

      ਪ੍ਰਾਪਤ ਜਾਣਕਾਰੀ ਅਨੁਸਾਰ ਮਰਦ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਉਸ ਲਈ ਆਕਰਸ਼ਕ ਹੋਵੇ। ਉਸਦਾ ਆਦਰ ਕਰਦੀ ਹੋਵੇ। ਔਰਤ ਘਰ ਦੇ ਘਰੇਲੂ ਕੰਮ ਕਰੇ। ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਉਸਦੇ ਮਾਂ-ਬਾਪ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਜਵਾਕਾਂ ਦਾ ਖਿਆਲ ਰੱਖੇ। ਔਰਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾ ਪਾਲੇ। ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਦੂਸਰੇ ਮਰਦ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਨਾ ਬਣਾਵੇ। ਮਰਦ ਅਨੁਸਾਰ ਜੇਕਰ ਉਸਦੀ ਘੱਟ ਉਮਰ ’ਚ ਹੀ ਮੌਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਔਰਤ ਨੂੰ ਦੂਜਾ ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਮਰਦ ਅਨੁਸਾਰ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਸੱਭਿਅਕ ਕੱਪੜੇ ਪਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।

        ਦੱਸ ਦਈਏ ਕਿ ਪ੍ਰਾਪਤ ਜਾਣਕਾਰੀ ਅਨੁਸਾਰ ਮਰਦ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਪਤਨੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ ਪ੍ਰਸਥਿਤੀਆਂ ’ਚ ਉਸਦੀ ਮੰਗ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਹ ਗੱਲ ਔਰਤ ’ਤੇ ਵੀ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਔਰਤ ਵੀ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਪ੍ਰੇਮੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਪਤੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ ਪ੍ਰਸਥਿਤੀਆਂ ’ਚ ਉਸਦੀ ਮੰਗ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੋਵੇਗੀ। ਹੁਣ ਦਿਮਾਗ ’ਚ ਸਵਾਲ ਇਹ ਆ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ, ਕੀ ਪ੍ਰੇਮੀ ਅਤੇ ਪਤੀ ਜਾਂ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਅਤੇ ਪਤਨੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੁੰਦੇ ਹਨ? ਜਵਾਬ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜੋੜਾ ਪ੍ਰੇਮੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਆਹ ਉਪਰੰਤ ਦੋਵੇਂ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਜਵਾਬ ਇਸ ਸਵਾਲ ਦਾ ਦੇਣਾ ਹੋਵੇ ਕਿ, ਕੀ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਪ੍ਰੇਮੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ? ਤਾਂ ਇਸਦਾ ਜਵਾਬ ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਭਾਵ ਉਹਨਾਂ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਪ੍ਰਤੀ ਕੀ ਭਾਵਨਾ ਹੈ, ਇਹੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਹੋਣਾ ਤੈਅ ਕਰੇਗਾ।

ਸਮਾਜ ਮਰਦ ਅਤੇ ਔਰਤ ਦੇ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇ (Relationship) ਬਾਰੇ ਕੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ?

         ਪ੍ਰਾਪਤ ਜਾਣਕਾਰੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ’ਚ ਇੱਕੋ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਮਾਜ ਹੋਂਦ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ ’ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਮਾਜ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਗੱਲ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਸਮਾਜ ਦੀ ਕਰੀਏ ਤਾਂ ਸਮਾਜ ਔਰਤ ਅਤੇ ਮਰਦ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਬਾਰੇ ਇਹ ਆਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੁੰਡਾ ਅਤੇ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰਿਸ਼ਤਾ ਨਹੀਂ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਮੁੰਡਾ-ਕੁੜੀ ਖ਼ੁਦ ਆਪਣੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਪਾਰਟਨਰ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕਦੇ। ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਂ-ਬਾਪ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਚੰਗਾ ਪਾਰਟਨਰ ਲੱਭ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਸ ’ਚ ਕੋਈ ਰਿਸ਼ਤਾ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਚੰਗੇ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਨਹੀਂ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮੁੰਡਾ-ਕੁੜੀ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਸ ’ਚ ਰਿਸ਼ਤਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਾਰਟਨਰ ਚੁਣਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਂ-ਬਾਪ ਆਪਣੀ ਔਲਾਦ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ’ਚ ਨਾਕਾਮ ਸਾਬਿਤ ਹੋਣਗੇ।

ਸਮਾਜ ਮਰਦ ਅਤੇ ਔਰਤ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ (Relationship) ਬਾਰੇ ਕੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ?

        ਪ੍ਰਾਪਤ ਜਾਣਕਾਰੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਸਮਾਜ ਇਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਰਦ ਅਤੇ ਔਰਤ ਨੂੰ ਆਪੋ-ਆਪਣਾ ਫਰਜ ਨਿਭਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਔਰਤ ਪਤੀ ਦੇ ਮਾਂ-ਬਾਪ ਦੀ ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਘਰ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰੇ। ਪਤੀ ਪੈਸੇ ਕਮਾ ਕੇ ਲਿਆਵੇ ਤੇ ਦੋਹੇਂ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਖਿਆਲ ਰੱਖਣ। ਦੋਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਘਰ ਛੱਡ ਕੇ ਅਲੱਗ ਘਰ ’ਚ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸਗੋਂ ਮੁੰਡੇ ਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨਾਲ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

        ਜ਼ਿਕਰਯੋਗ ਹੈ ਕਿ ਭਾਰਤੀ ਸਮਾਜ ’ਚ ਜਾਤੀ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਤਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਸਮਾਜ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਅਤੇ ਜਾਤੀ ਅੰਦਰ ਹੀ ਵਿਆਹ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

 ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਸਮਾਜ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਤੀ ਦੀ ਮੌਤ ਉਪਰੰਤ ਔਰਤ ਨੂੰ ਦੂਜਾ ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਪਰ ਪਤੀ ਲਈ ਅਜਿਹਾ ਕੋਈ ਨਿਯਮ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਪਤੀ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਸਰੀਰਕ ਸਬੰਧ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ‘ਨਾ’ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।

       ਪਰ ਫੇਰ ਵੀ ਸਾਰਾ ਸਮਾਜ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਹਿ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ ਕਿ ਹਰ ਥਾਂ ਦਾ ਆਪਣਾ ਇੱਕ ਸਮਾਜ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਨਾਲ ਹੀ ਪੁਰਾਣਾ ਸਮਾਜ ਹੋਲੀ-ਹੋਲੀ ਬਦਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸਮਾਜ ’ਚ ਮੌਜੂਦ ਪਿਛੜੀ ਸੋਚ ਹੋਲੀ-ਹੋਲੀ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਪਰ ਭਾਰਤ ਅੰਦਰ ਪਿਛੜੀ ਸੋਚ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ’ਚ ਕਾਫ਼ੀ ਸਮਾਂ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਕਿਸੇ ਮਰਦ ਵੱਲੋਂ ਔਰਤ ’ਤੇ ਜਿਨਸੀ ਹਮਲੇ ਉਪਰੰਤ ਸਮਾਜ ਕੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ?

       ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਔਰਤ ਜਾਂ ਕੁੜੀ ਜਿਨਸੀ ਹਮਲੇ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਸਮਾਜ ਦੋਸ਼ੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਔਰਤ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਸਮਾਜ ਸਵਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਘਟਨਾ ਵਾਪਰੀ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸ ਔਰਤ ਜਾਂ ਕੁੜੀ ਨੇ ਕਿਹੋ ਜਿਹੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ ਸਨ? ਉਹ ਬਾਹਰ ਇਕੱਲੀ ਕਿਉਂ ਸੀ? ਉਹ ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਕੀ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ? ਸਮਾਜ ਕਈ ਵਾਰ ਅਜਿਹੀ ਪ੍ਰਸਥਿਤੀ ’ਚ ਪੀੜ੍ਹਤਾ ਦੀ ਨਿਜੀ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤ ਉੱਤੇ ਵੀ ਸਵਾਲ ਖੜ੍ਹੇ ਕਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਮਾਜ ਅਨੁਸਾਰ ਔਰਤ ਨੇ ਹੀ ਮਰਦ ਨੂੰ ਉਕਸਾਇਆ ਹੋਵੇਗਾ ਅਜਿਹਾ ਉਹ ਸੋਚਦਾ ਹੈ। ਸਮਾਜ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਔਰਤ ਸੱਭਿਅਕ ਕੱਪੜੇ ਹੀ ਪਾਵੇ ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੱਭਿਅਕ ਕੱਪੜੇ ਪਾਉਣਾ ਹੀ ਮਰਦ ਨੂੰ ਉਕਸਾਉਣਾ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਸੱਦਾ ਦੇਣਾ ਹੈ।

ਵਰਤਮਾਨ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਜਾਂ ਕੁੜੀਆਂ ਵਿਆਹ ਨੂੰ ‘ਨਾ’ ਕਿਉਂ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ?

     ਪ੍ਰਾਪਤ ਜਾਣਕਾਰੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸਦੇ ਕਾਰਨ ਆਰਥਿਕ ਆਜ਼ਾਦੀ, ਸਵੈ-ਨਿਰਭਰਤਾ, ਪਿਤਾਪੁਰਖੀ ਸਮਾਜ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ, ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਪਾਲਣ ਪੋਸ਼ਣ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ, ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਰਿਸ਼ਤਾ ਬਣਾ ਸਕਣਾ ਆਦਿ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।

       ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਵਰਗ ਅਜਿਹਾ ਵੀ ਹੈ ਜੋ ਮਰਦ ਜਾਤ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵਰਗ ਆਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਮਰਦ ਜਾਤ ਦੀ ਕੋਈ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ। ਅਸੀਂ ਇਕੱਲੇ ਹੀ ਖ਼ੁਸ਼ ਹਾਂ। ਜਿਸਦਾ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਜਿਨਸੀ ਹਮਲੇ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਵਾਪਰਨਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

      ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਇਹ ਵੀ ਉੱਠ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ, ਕੀ ਔਰਤਾਂ ਅੰਦਰ ਕਾਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ? ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਮਰਦ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਤਾ ਨਾ ਬਣਾਉਣਾ ਵੀ ਕਬੂਲ ਹੈ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਜਾਣਕਾਰੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦੱਸ ਦਈਏ ਕਿ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਔਰਤਾਂ ਅੰਦਰ ਵੀ ਕਾਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਔਰਤਾਂ ਇਸ ਇੱਛਾ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਚੋਣਵੇਂ ਮਰਦਾਂ ਜਾਂ ਪ੍ਰਸਥਿਤੀਆਂ ’ਚ ਹੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਮਰਦ ਆਪਣੀ ਕਾਮ ਇੱਛਾ ਪ੍ਰਤੀ ਕਾਫ਼ੀ Casual ਸੁਭਾਅ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮਰਦ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਸਤਰੀ ਪ੍ਰਤੀ ਕਾਮ ਇੱਛਾ ਰੱਖ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ ਗੱਲ ਵੀ ਹਰੇਕ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।

ਵਰਤਮਾਨ ਸਮੇਂ ਦੇ ਮਰਦ ਜਾਂ ਮੁੰਡੇ ਵਿਆਹ ਨੂੰ ‘ਨਾ’ ਕਿਉਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ?

      ਪ੍ਰਾਪਤ ਜਾਣਕਾਰੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸਦੇ ਕਾਰਨ ਆਰਥਿਕ ਬੋਝ, ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਔਰਤ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਤਾ ਬਣਾਉਣ ਵੱਲ ਵੱਧਣਾ, ਔਰਤ ਜਾਂ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਝੰੰਜਟ ਸਮਝਣਾ, ਮਾਂ-ਬਾਪ ਅਤੇ ਪਤਨੀ ਵਿੱਚਕਾਰ ਸੰਭਾਵਿਤ ਟਕਰਾਅ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਅਤੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਪਿਛੜਿਆ ਸਮਝਣਾ ਆਦਿ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।

       ਪ੍ਰਾਪਤ ਜਾਣਕਾਰੀ ਅਨੁਸਾਰ ਬੇਸ਼ੱਕ ਇੱਕ ਮਰਦ ਕਾਮ ਕਿਰਿਆ ਦੀ ਚਾਹਤ ਔਰਤ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਪਰ ਅੱਜ ਦੇ ਸਮੇਂ ’ਚ ਇਸਦੀ ਪੂਰਤੀ ਲਈ ਉਹ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਉਣਾ ਜਾਇਜ਼ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ। ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਕਾਮ ਕਿਰਿਆ ਲਈ ਵਿਆਹ ਦੇ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਹਿੱਸੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ।

ਵਰਤਮਾਨ ਸਮੇਂ ਦੇ ਮੁੰਡਿਆਂ ਦਾ ਡਰ

       ਮੌਜੂਦਾ ਸਮੇਂ ’ਚ ਔਰਤਾਂ ਜਾਂ ਕੁੜੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਤਲਾਕ ਦੇਣ ਦਾ ਰਿਵਾਜ ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਔਰਤਾਂ ਜਾਂ ਕੁੜੀਆਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਕੋਲੋਂ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ’ਚ (Alimony) ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਭੱਤੇ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਮਰਦ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਉਸ (Alimony) ਨੂੰ ਦੇਣ ਤੋਂ ਅਸਮਰੱਥ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

      ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਅਜਿਹੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵੀ ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਤਨੀ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਪਤੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਦੋ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਵੀ ਅੱਜ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਅੰਦਰ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਉਣ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਅਕਸਰ ਹੀ ਜਦੋਂ ਔਰਤ ਜਾਂ ਕੁੜੀ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਉਸਦਾ ਵਿਆਹ ਉਸਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਤੋਂ ਬਗ਼ੈਰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਚਲਾ ਕੇ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਔਰਤ ਜਾਂ ਕੁੜੀ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਕਰਨ ਦੀ ਮਾਰੀ ਵਿਆਹੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਚਲਦਾ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਮੇਰਾ ਵਿਚਾਰ

       ਅੱਜ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਔਰਤਾਂ ਜਾਂ ਕੁੜੀਆਂ (Feminism) ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਬਣਨ ਦੇ ਚੱਕਰ ’ਚ ਔਰਤ ਅਤੇ ਮਰਦ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਣ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਦੀਆਂ ਨਹੀਂ। ਕੁਝ ਵਿਆਹੇ ਜੋੜੇ ਨਾਰੀਵਾਦ ਨੂੰ ਕਬੂਲਣ ਦੇ ਚੱਕਰ ’ਚ ਆਪਣੇ ਘਰ ਅੰਦਰ ਹਰ ਕੰਮ ਨਾਪ ਤੋਲ ਕੇ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮਤਲਬ ਜੇ ਔਰਤ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਘਰ ਦਾ ਕੋਈ ਘਰੇਲੂ ਕੰਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਤਾਂ ਮਰਦ ਵੀ ਉਹੀ ਘਰੇਲੂ ਕੰਮ ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਜ਼ਰੂਰ ਕਰੇ, ਇਹ ਔਰਤ ਤੈਅ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਉਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਤਾਂ ਔਰਤ ਬਾਕੀ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਨੇ ਬੰਦ ਕਰ ਦਵੇਗੀ। ਕੁਝ ਔਰਤਾਂ ਜਾਂ ਕੁੜੀਆਂ ਕਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਜੇਕਰ ਸਾਡੇ ਛੋਟੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਉਣ ਨਾਲ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਦਿੱਕਤ ਹੈ ਤਾਂ ਮਰਦ ਵੀ Shorts, Tanks ਆਦਿ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਛੋਟੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਉਣੇ ਬੰਦ ਕਰ ਦੇਣ, ਜਦਕਿ ਇਹ ਗੱਲ ਤਰਕ ਆਧਾਰਿਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਦੋਵਾਂ ਸਰੀਰਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤ ਹੈ। ਮਰਦ ਅਤੇ ਔਰਤ ਅੰਦਰ ਦੀ ਕਾਮ ਇੱਛਾ ਇੱਕੋ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਾਗ੍ਰਿਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਮੇਰੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਔਰਤ ਵੱਲੋਂ ਪਹਿਨੇ ਗਏ ਛੋਟੇ ਕੱਪੜੇ ਮਰਦ ਨੂੰ ਕਾਮੁਕ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਪਰ ਇੱਕ ਮਰਦ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨੇ ਗਏ Shorts, Tanks ਆਦਿ ਔਰਤ ਨੂੰ ਕਾਮੁਕ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਔਰਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਚਾਹਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕੱਪੜੇ ਪਾਉਣ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਹੀਂ। ਔਰਤ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਜਿੱਦਾਂ ਦੇ ਮਰਜ਼ੀ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਵੀ ਧਿਆਨ ਰੱਖਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਕੱਪੜੇ ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਵੱਲੋਂ ਪਾਏ ਜਾਣਗੇ, ਕੀ ਉਹ ਉਸ ਥਾਂ ਜਾਂ ਪ੍ਰਸਥਿਤੀ ’ਤੇ ਪਾਉਣੇ ਜਾਇਜ਼ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਧਾਰਮਿਕ ਥਾਂ, ਕਿਸੇ ਦੇ ਭੋਗ ਉੱਤੇ ਸਾਦੇ ਕੱਪੜੇ ਹੀ ਪਾਉਣੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਉਣਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ ਦੇ ਨਿਯਮ ਹਨ। ਸਮਾਜ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਸਾਨੂੰ ਸਮਾਜ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦਾ ਖਿਆਲ ਰੱਖਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਮੁੱਖ ਗੱਲ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੀ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਮਰਦ ਦੀ ਦਿਮਾਗੀ ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਕੁਦਰਤ ਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਮਰਦ ਜਾਤ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਭਾਰਤ ਅੰਦਰ ਦਬੀ ਹੋਈ ਕਾਮ ਊਰਜਾ ਰੱਖ ਰਹੀ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਫੁੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

       Feminist ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਰਾਬਰਤਾ ਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਹਰ ਕੰਮ ਨਾਪ ਤੋਲ ਕੇ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਜਿੱਥੇ ਲੋੜ ਹੋਵੇ ਉਥੇ ਆਪ ਹੀ ਘਰ ਅੰਦਰ ਕੰਮ ਕਰ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਫੇਰ ਚਾਹੇ ਉਹ ਮਰਦ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਔਰਤ। ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਇਹ ਵੀ ਦਿਮਾਗ ’ਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਮਰਦ ਘਰ ਦੇ ਘਰੇਲੂ ਕੰਮ ਜਿਵੇਂ ਰਸੋਈ ’ਚ ਕੋਈ ਕੰਮ ਕਰਨਾ, ਭੋਜਨ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ, ਭਾਂਡੇ ਮਾਂਝਣੇ ਤੇ ਝਾੜੂ ਲਾਉਣਾ ਆਦਿ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕੀ ਉਹ ਏਦਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਮਰਦਾਨਗੀ ਖੋਹ ਦੇਣਗੇ? ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜੇ ਤਰਕ ਲਾਈਏ ਤਾਂ ਆਦਿ-ਮਾਨਵ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਮਰਦ ਵੀ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪ ਹੀ ਮੀਟ ਨੂੰ ਪਕਾ ਕੇ ਖਾਂਦੇ ਹੋਣਗੇ। ਇਹ ਤਾਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਬੀਲੇ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਮੀਟ ਪਕਾਉਣ ਲਈ ਆਖਦੇ ਹੋਣ। ਦੇਖਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਮੀਟ ਪਕਾਉਣਾ ਵੀ ਹੈ ਤਾਂ ਇੱਕ ਘਰੇਲੂ ਕੰਮ ਹੀ। ਇਸ ਲਈ ਮੇਰਾ ਮੰਨਣਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਮਰਦ ਘਰੇਲੂ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਪਰ ਇਹ ਸੰਭਾਵਨਾ ਵੀ ਹੈ ਕਿ ਘਰੇਲੂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਚੱਕਰ ’ਚ ਉਹ ਆਪਣਾ ਸੁਭਾਅ ਖੋਹ ਦਵੇ। ਕਿਉਂਕਿ ਘਰੇਲੂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਮਰਦ ਦੇਖਣ ’ਚ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਸੁਭਾਅ ਤੋਂ ਦੂਰ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੋ ਸਕਦਾ ਅਜਿਹੀ ਨਜ਼ਰ ਸਾਡੀ ਆਦਤ ਬਣ ਚੁੱਕੀ ਹੋਵੇ। ਜਦੋਂ ਔਰਤ ਘਰ ਦਾ ਘਰੇਲੂ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਸਹਿਜ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਸਹਿਜ ਜਾਂ ਸੁਭਾਵਿਕ ਪ੍ਰਤੀਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਹ ਗੱਲ ਠੀਕ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਔਰਤ ਜਾਂ ਕੁੜੀ ਪੁਰਸ਼ ਵਰਗੀ ਇੱਛਾ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜਿੰਮ ’ਚ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀਆਂ ਬਣਾ ਰਹੀ ਹੋਵੇ। ਮਰਦ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਤਾਕਤਵਰ ਔਰਤ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਨਹੀਂ ਲੱਗੇਗੀ ਤੇ ਹੋ ਸਕਦਾ ਇੱਕ ਔਰਤ ਜਾਂ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਵੀ ਘਰ ਦਾ ਘਰੇਲੂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਮਰਦ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਨਾ ਲੱਗੇ। ਜੇ ਆਕਰਸ਼ਣ ਦੀ ਗੱਲ ਵੀ ਛੱਡ ਦੇਈਏ ਤਾਂ ਇਹ ਤਾਂ ਮੰਨਣਾ ਪਊ ਕਿ ਘਰ ਦੇ ਘਰੇਲੂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਮਰਦ ਦੂਜੇ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਇਸਤਰੀ ਵਾਂਗ ਹੀ ਲੱਗੇਗਾ। ਮੁੱਕਦੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਸਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਜੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਤਾਂ ਘਰ ਦਾ ਘਰੇਲੂ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਹੀ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਫੇਰ ਚਾਹੇ ਉਹ ਮਰਦ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਔਰਤ। ਅੱਜ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਜਾਂ ਕੁੜੀਆਂ ਚਾਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਾਰਟਨਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਾਂਗ ਘਰ ਦੇ ਕੰਮ ਜ਼ਰੂਰ ਕਰੇ ਤਾਂ ਜੋ ਬਰਾਬਰਤਾ ਪੈਦਾ ਹੋ ਸਕੇ। ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਸੋਚਣ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ, ਕੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅੰਦਰ ਅਜਿਹੇ ਮਰਦ ਪ੍ਰਤੀ ਮਰਦਾਨਗੀ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਪੈਦਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?

      ਕਈ ਮਾਡਰਨ ਕੁੜੀਆਂ ਇਹ ਆਖਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਿਰਫ਼ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦਾ ਘਰ ਕਿਉਂ ਛੱਡੀਏ, ਮੁੰਡੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਘਰ ਛੱਡਣ। ਇਹ ਗੱਲ ਸਹੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਨਵੀਂ ਸ਼ੁਰੁਆਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਨਵੀਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੀ ਕਰਨੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਮਰਦ ਤੇ ਔਰਤ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਰਹੀ ਗੱਲ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਤਾਂ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ’ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਣਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਰਹੀ ਗੱਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਲਾ ਛੱਡਣ ਦੀ ਤਾਂ ਇਸ ਗੱਲ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਮਾਪੇ ਆਪ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਾਪਿਆਂ ਨੇ ਹੀ ਜੇਕਰ ਕਦੇ ਆਪਣੀ ਰੂਚੀ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ, ਸਮਾਜ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਤਾ ਸਥਾਪਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਵਾਕ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਉਹ ਆਪ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਇਕੱਲੇਪਣ ਲਈ ਆਪ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹੋਣਗੇ।

       ਹੁਣ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਮਰਦਾਂ ਜਾਂ ਮੁੰਡਿਆਂ ਦੀ। ਮਰਦ ਜਾਤ ’ਚ ਦੋ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਕਾਫ਼ੀ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਹਿਲੀ ਕਿਸਮ ਉਹ ਜੋ ਔਰਤ ਜਾਤ ਨੂੰ ਲੋੜ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਅਹਿਮੀਅਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਦੂਜੀ ਉਹ ਜੋ ਔਰਤ ਜਾਤ ਲਈ ਊਚ-ਨੀਚ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਭਾਵ ਪਿਤਾਪੁਰਖੀ ਸੋਚ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਕਿਸਮ ਔਰਤਾਂ ਜਾਂ ਕੁੜੀਆਂ ਨਾਲ Relation ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਹਰ ਕਦਮ ਚੁੱਕਣ ਲਈ ਉਤਾਵਲੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਔਰਤ ਜਾਂ ਕੁੜੀ ਦੀ ਹਾਂ ’ਚ ਹਾਂ ਮਿਲਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਦੀ ਹਰ ਚਾਹਤ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ’ਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਔਰਤ ਜਾਂ ਕੁੜੀ ਸਿਰ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਬੈਠਣ ਲੱਗਦੀ ਹੈ। ਅਜਿਹਾ ਮਰਦ ਔਰਤ ਦੀ ਨਜ਼ਰ 'ਚ ਆਪਣੀ ਕੀਮਤ ਖੋਹ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਔਰਤ ਅੰਦਰ ਅਜਿਹੇ ਮਰਦ ਪ੍ਰਤੀ ਰੂਚੀ ਘੱਟਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਅਜਿਹੇ ਮਰਦ ਔਰਤਾਂ ਜਾਂ ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਦਿਮਾਗ ’ਚ ਇਹ ਗ਼ਲਤ ਗੱਲ ਪਾ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਇੱਕ ਔਰਤ ਜਾਂ ਕੁੜੀ ਦਾ ਸਿਰਫ਼ ਸੋਹਣਾ ਹੋਣਾ ਹੀ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ। ਜਦਕਿ ਔਰਤਾਂ ਜਾਂ ਕੁੜੀਆਂ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਅੰਦਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗੁਣ ਭਾਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਮਾਜ ’ਚ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਯੋਗਦਾਨ ਮਰਦਾਂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ’ਚ ਘੱਟ ਹੋਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਵੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਦੂਜੀ ਕਿਸਮ ਦੇ ਮਰਦ ਔਰਤ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਉਸਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ ਆਪਣੀ Attention ਉਸਨੂੰ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ ਤੇ ਇਸੇ ਕਾਰਨ ਔਰਤ ਨੂੰ ਵੀ ਵਾਧੂ ਯਤਨ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਹੋ ਪਾਉਂਦੀ ਤੇ ਅਸਲੀਅਤ ’ਚ ਉਹ ਸਮਾਜ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ’ਚ ਸਿਰਫ਼ ਘਰ ਦੀ ਘਰੇਲੂ ਔਰਤ ਹੀ ਬਣ ਕੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਨਾ ਕਿ ਮਰਦਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸਮਾਜ ’ਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਣ ਵਾਲੀ ਔਰਤ। ਦੂਜੀ ਕਿਸਮ ਯਾਨੀ ਕਿ ਪਿਤਾਪੁਰਖੀ ਸੋਚ ਦੇ ਮਰਦ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕਾਰਨ ਸ਼ਾਇਦ ਔਰਤਾਂ ਕਹਿ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਮਰਦਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਅਸੀਂ ਇਕੱਲੇ ਹੀ ਖ਼ੁਸ਼ ਹਾਂ। ਇਹ ਪਿਤਾਪੁਰਖੀ ਸੋਚ ਦੇ ਮਰਦ ਅਜਿਹੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਭਰਾ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅੰਦਰ ਮਰਦਾਂ ਪ੍ਰਤੀ Frustration ਪੈਦਾ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।

       ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਰਦ ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਉੱਤੇ ਜਿਨਸੀ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਸਮਾਜ ਔਰਤ ’ਤੇ ਹੀ ਸਵਾਲ ਖੜ੍ਹੇ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਖ਼ਾਸਕਰ ਔਰਤਾਂ ਹੀ ਪੀੜ੍ਹਤਾ ਉੱਤੇ ਸਵਾਲ ਖੜ੍ਹੇ ਕਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੱਥੋ ਤੱਕ ਕਿ ਦੋਸ਼ੀ ਵੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਹੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਐਲਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ ਹੀ ੳਸਨੂੰ ਇਹ ਹਰਕਤ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਸਮਾਜ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਅਜਿਹੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਘਟਨਾ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਦੋਸ਼ੀ ਲਈ ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਇਸਦਾ ਅਸਲ ਹੱਲ ਕੀ ਹੈ ਇਸ ਬਾਰੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਮੇਰਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸਦਾ ਅਸਲ ਹੱਲ ਕਾਮ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ (Sex Education) ਹੈ। ਕਾਮ ਸਿੱਖਿਆ ’ਚ ਕਾਮ, ਔਰਤ-ਮਰਦ ਸਬੰਧੀ ਹਰ ਪਹਿਲੂ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਸ ਕੀ ਹੈ ਤੇ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਕਿਵੇਂ ਪੈਦਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜੋ ਜਿਨਸੀ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਿਨਸੀ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਸੋਚ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਸਲ ਕਾਮ ਕਿਰਿਆ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਫਿਲਮਾਂ ਜਾਂ Pornographic Content ’ਚ ਦਿਖਾਈ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਕਾਮ ਕਿਰਿਆ ਅਤੇ ਅਸਲ ਕਾਮ ਕਿਰਿਆ ’ਚ ਕੀ ਫ਼ਰਕ ਹੈ ਆਦਿ। ਇਹ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਹੀ ਸਵਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਰੱਖੇ ਹਨ, ਕਾਮ ਸਿੱਖਿਆ ਅਜਿਹੇ ਬਹੁਤ ਸਵਾਲਾਂ ਉੱਤੇ ਗੱਲ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ‘ਕਾਮ’ ਦਾ ਸਮਾਜ ’ਚ ਬਣਿਆ ਇਹ ਹਊਆ ਸ਼ਾਇਦ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਹੋ ਸਕਦਾ Sex Education ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਮਾਜ ਇਸ ‘ਕਾਮ’ ਨੂੰ ਬਹੁਤੀ ਤਵੱਜੋ ਦੇਣੀ ਬੰਦ ਕਰ ਦਵੇ। ਜਿੰਨੀ ਇਸਦੀ ਅਹਿਮੀਅਤ ਤੇ ਲੋੜ ਹੈ ਓਨੀ ਹੀ ਅਹਿਮੀਅਤ ਇਸਨੂੰ ਦੇਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਵੇ। Sex Education ਸਿਰਫ਼ ਕਾਮ ਕਿਰਿਆ ਉੱਤੇ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਔਰਤ ਅਤੇ ਮਰਦ ਦੇ ਅਸਲੀ ਸੁਭਾਅ ਬਾਰੇ ਵੀ ਗੱਲ ਕਰਦੀ ਹੋਵੇ, ਤਦ ਹੀ ਉਹ ਸਹੀ ਅਰਥਾਂ ’ਚ ਕਾਮ ਸਿੱਖਿਆ ਕਹਿਲਾਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। 

      ਸਮਾਜ ਵੀ ਮਰਦ ਅਤੇ ਔਰਤ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਨ ’ਤੇ ਤੁਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਸਮਾਜ ਅਨੁਸਾਰ ਔਰਤ ਤੇ ਮਰਦ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰਿਸ਼ਤਾ ਨਹੀਂ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਚੰਗੇ ਸੰਸਕਾਰ ਵਾਲੇ ਮੁੰਡਾ-ਕੁੜੀ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਲਈ ਚੰਗੇ-ਮਾੜੇ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਜੇਕਰ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਦਈਏ ਅਤੇ ਤਰਕ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੀਏ ਤਾਂ ਇਹ ਸਾਫ਼ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਸਾਨੂੰ ਕੁਝ ਨਾ ਕੁਝ ਜ਼ਰੂਰ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਔਰਤ ਅਤੇ ਮਰਦ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਵੀ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਬਾਰੇ ਜ਼ਰੂਰ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਤਰਕ ਤਾਂ ਇਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਿੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਵਿਅਕਤੀ ਭਾਵ ਅਨੁਭਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਬੇਹਤਰ ਫ਼ੈਸਲਾ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਸਮਾਜ ਕਿਸੇ ਕੁੜੀ ਜਾਂ ਮੁੰਡੇ ਦੇ Multiple Relationships ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਕਬੂਲਦਾ। ਇਸ ਸਮਾਜ ’ਚ ਮੁੰਡਾ-ਕੁੜੀ ਵੀ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ ਜੋ ਕਿ ਆਪਣੇ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਕਿਸੇ Multiple Relationships ਰੱਖ ਚੁੱਕੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ। ਇਹ ਵੀ ਤੱਥ ਹੈ ਕਿ ਸਮਾਜ ਅੰਦਰ ਡਰ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਇਹ ਮੁੰਡਾ-ਕੁੜੀ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਇੱਕ ਕਦਮ ਹੋਰ ਵੱਧ ਗਿਆ ਤਾਂ ਸਮਾਜ ਅੰਦਰ ਜੋ ਨਵਾਂ ਇਨਸਾਨ ਜੰਮ ਪਵੇਗਾ ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਕੀ ਬਣੇਗਾ। ਜੇ ਏਦਾਂ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਰਿਹਾ ਤਾਂ ਸਮਾਜ ਅੰਦਰ ਸੰਤੁਲਨ ਕਿਵੇਂ ਬਣਿਆ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਆਪਣਾ ਇਹ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁੰਡਾ-ਕੁੜੀ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਜਵਾਕਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੂਚਨਾ ਦੇਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਮੁੰਡਾ-ਕੁੜੀ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੀ ਇੱਕ ਸੀਮਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਸੀਮਾ ਅੰਦਰ ਹੋ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਸਾਨੂੰ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਦਿੱਕਤ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਸੀਮਾ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਊਂਗੇ ਤਾਂ ਉਹ ਸਭ ਲਈ ਦਿੱਕਤ ਹੈ। ਇਹ ਸਮਾਜ ਲਈ ਇੱਕ ਬੇਸਿਕ ਕਦਮ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਅਪਣਾਉਣਾ ਬਹੁਤਾ ਔਖਾ ਨਹੀਂ। ਬਾਕੀ ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਸਮਾਜ ਵਿਕਸਿਤ ਹੁੰਦਾ ਰਹੇਗਾ ਉਵੇਂ-ਉਵੇਂ ਇਸ ’ਚ ਹੋਰ ਸੁਧਾਰ ਆਪੇ ਹੁੰਦਾ ਜਾਏਗਾ।

     ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਬੱਚਾ 14 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦਾ ਹੋਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਅੰਦਰ ਬਦਲਾਅ ਆਉਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਅੰਦਰ ਦੂਜੇ Gender ਪ੍ਰਤੀ ਆਕਰਸ਼ਣ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਹੋਲੀ-ਹੋਲੀ ਇਸੇ ਆਕਰਸ਼ਣ ਕਰਕੇ ਉਸਦਾ ਵਿਵਹਾਰ ਵੀ ਬਦਲਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਬੱਚਾ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ, ਪਹਿਰਾਵੇ ਅਤੇ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤ ਪ੍ਰਤੀ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ ਸੀ ਉਹ ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਕ ਬਣਾਉਣ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਕੁੜੀ ਇਸ ਬਦਲੇ ਵਿਵਹਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ Passively ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਦਕਿ ਮੁੰਡਾ Actively ਕਰਦਾ ਹੈ। ਭਾਵ ਕੁੜੀ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਦਾ ਸਿਰਫ਼ ਸੰਕੇਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜਦਕਿ ਮੁੰਡਾ ਉਸਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਗੱਲ ਇਸ ਕਰਕੇ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਤਾਂ ਕਿ ਇਹ ਦੱਸ ਸਕੀਏ ਕਿ ਮਰਦ ਦਾ ਬੇਸਿਕ ਸੁਭਾਅ Active ਕਦਮ ਚੁੱਕਣਾ ਹੈ। ਮਰਦ ਦਾ ਸੁਭਾਅ ਆਪਣੇ ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਕਰਨਾ, ਖ਼ੁਦ ਨੂੰ ਬੇਹਤਰ ਸਾਬਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਦੂਜਿਆਂ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨਾ, ਆਪਣਾ ਸਟੈਂਡ ਲੈਣਾ, ਆਪਣਾ ਦਬਦਬਾ ਬਣਾਉਣਾ ਆਦਿ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਔਰਤ ਦਾ ਸੁਭਾਅ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਸਮਝ, ਕੋਮਲਤਾ, ਕਰੁਣਾ, ਸਬਰ ਆਦਿ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਸਾਡਾ ਸਮਾਜ, ਸਿੱਖਿਆ ਕੇਂਦਰ ਅਤੇ ਮਾਂ-ਬਾਪ ਮਰਦ ਜਾਤ ਨੂੰ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਚੱਕਰ ’ਚ ਇਸ ਮਰਦ ਜਾਤ ਦੇ ਸੁਭਾਅ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਨ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਉਸਨੂੰ ਆਪਦਾ ਸਟੈਂਡ ਦੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਉਸਨੂੰ ਖੜ੍ਹਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਔਰਤ ਫੇਰ ਵੀ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਆਪਣੇ ਬੇਸਿਕ ਸੁਭਾਅ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਪਰ Feminism ਬਾਰੇ ਸਹੀ ਸਮਝ ਨਾ ਹੋਣਾ ਉਸਦਾ ਇਹ ਸੁਭਾਅ ਕਿਤੇ ਨਾ ਕਿਤੇ ਖੋਹ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਆਖ ਰਿਹਾ ਕਿ ਔਰਤ ਸਿਰਫ਼ Passive ਹੀ ਰਹੇ ਤੇ ਕੁਝ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਨਾ ਕਰੇ। ਮੇਰਾ ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਔਰਤ Feminism ਦੇ ਚੱਕਰ ’ਚ ਆਪਣੇ ਬੇਸਿਕ ਸੁਭਾਅ ਨੂੰ ਨਾ ਭੁੱਲ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਅਪਣਾਈ ਰੱਖੇ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਹੋ ਸੁਭਾਅ ਉਸਨੂੰ ਔਰਤ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਰਦ ਵੀ ਆਪਣਾ ਬੇਸਿਕ ਸੁਭਾਅ ਨਾ ਛੱਡੇ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਦਾ ਸੁਭਾਅ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਮਰਦ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਮਾਜ ਵੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਹਿੰਮਤ ਦਿਖਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਨ ਵੱਲ ਵਧੇ ਨਾ ਕਿ ਪੁਰਾਣੇ ਢੰਗ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨੂੰ ਅਪਣਾਈ ਜਾਵੇ। ਹੋ ਸਕਿਆ ਤਾਂ ਇਸ ਲੇਖ ਦਾ ਦੂਜਾ ਭਾਗ ਵੀ ਪਾਠਕਾਂ ਮੂਹਰੇ ਲੈ ਕੇ ਆਵਾਂਗੇ ਜਿਸ ’ਚ ਦੱਸਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਾਂਗੇ ਕਿ ਕਿਵੇਂ Feminism ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਔਰਤ ਅਤੇ ਮਰਦ ਆਪਣੇ ਬੇਸਿਕ ਸੁਭਾਅ ਨੂੰ ਜਿਉਂ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਕਿਵੇਂ ਸਮਾਜ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਬਦਲਾਅ ਕਰਕੇ ਵਿਕਾਸ ਵੱਲ ਵੱਧ ਸਕਦਾ ਹੈ।

     ਅਖੀਰ ’ਚ ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਬਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਲਿੰਗ ਆਧਾਰਿਤ ਇਹ ਪਾੜ ਉਦੋਂ ਹੀ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਜਾਤਾਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਅਸਲ ਸੁਭਾਅ ਨੂੰ ਸਹੀ ਅਰਥਾਂ ’ਚ ਸਮਝਣਗੀਆਂ ਅਤੇ ਆਪੋ-ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਅ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਣਗੀਆਂ।

-ਹਰਸ਼ਦੀਪ (Sub-Editor), 78890-11728

ਬਿਜਲੀ ਮੰਤਰੀ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਟੁੱਟੀ, ਬਿਜਲੀ ਨਿਗਮ ਦੇ ਮੁਲਾਜਮ ਦੋ ਰੋਜਾ ਹੜਤਾਲ ਤੇ ਰਹਿਣਗੇ

ਸਰਕਾਰ ਤੇ ਬਿਜਲੀ ਨਿਗਮ ਮੁਲਾਜਮਾਂ ਦੀ ਛੱਡੋ ਲੋਕਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਵੀ ਦਿੱਖ ਰਹੀ ਗੰਭੀਰ - ਮਹਿਦੂਦਾਂ

ਲੁਧਿਆਣਾ 20 ਜੁਲਾਈ (ਹਰੋਦੀ ਸਿੰਘ ਮਹਿਦੂਦਾਂ) ਅਪਣੀਆਂ ਸੰਵਿਧਾਨਕ ਮੰਗਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ 17/07/20 ਦਾ ਪੱਤਰ ਰੱਦ ਕਰਕੇ ਛੇਵਾਂ ਪੇਅ ਕਮਿਸ਼ਨ ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ, 18% ਡੀਏ ਦੀ ਅਦਾਇਗੀ, ਪੁਰਾਣੀ ਪੈਨਸ਼ਨ ਸਕੀਮ ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ ਵਗੈਰਾ ਨੂੰ ਲੈਕੇ ਦੋ ਰੋਜਾ ਸਮੂਹਿਕ ਛੁੱਟੀ ਭਰਕੇ ਹੜਤਾਲ 'ਤੇ ਗਏ ਬਿਜਲੀ ਮੁਲਾਜਮ ਹੁਣ ਦੋ ਦਿਨ ਦੀ ਹੜਤਾਲ 'ਤੇ ਹੀ ਰਹਿਣਗੇ ਕਿਉਂਕਿ ਬਿਜਲੀ ਮੰਤਰੀ ਨਾਲ ਅੱਜ ਹੋਈ ਏਕਤਾ ਮੰਚ ਤੇ ਜੁਆਇੰਟ ਫੋਰਮ ਦੀ ਸਾਂਝੀ ਮੀਟਿੰਗ ਬੇਸਿੱਟਾ ਰਹੀ। ਗੱਲਬਾਤ ਟੁੱਟਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੋਵਾਂ ਥੜਿਆ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰ ਰਹੇ ਮਨਜੀਤ ਸਿੰਘ ਬਾਸਰਕੇ ਸੂਬਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਪੀਐਸਈਬੀ ਇੰਪਲਾਈਜ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਏਟਕ ਅਤੇ ਕੁਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਢਿੱਲੋਂ ਸੂਬਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਟੀਐਸਯੂ ਨੇ ਹੋਰਨਾ ਜੱਥੇਬੰਦੀਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਵਿੱਚ ਸਖਤ ਰੁੱਖ ਅਖਤਿਆਰ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਧਾਨਾਂ ਨੇ ਅਪਣੇ ਕੈਡਰ ਨੂੰ ਸੰਘਰਸ਼ ਨੂੰ ਤਕੜਾ ਰੱਖਣ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਜਾਰੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਮਾਡਲ ਟਾਊਨ ਡਵੀਜਨ ਚ ਸੰਘਰਸ਼ ਨੂੰ ਹੇਠਲੇ ਪੱਧਰ ਤੱਕ ਮਜਬੂਤ ਕਰਨ ਲਈ ਪੁੱਜੇ ਪੀਐਸਈਬੀ ਇੰਪਲਾਈਜ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਏਟਕ ਦੇ ਸੂਬਾ ਸਕੱਤਰ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਮਹਿਦੂਦਾਂ ਨੇ ਸਰਕਾਰ ਅਤੇ ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ ਦੇ ਅਜਿਹੇ ਜਿੱਦੀ ਸੁਭਾਅ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਹੁਕਮਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਵਾਨ ਚੜਾਉਣ ਚ ਕੋਈ ਕਸਰ ਬਾਕੀ ਨਹੀਂ ਛੱਡੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਦੋ ਦਿਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੇਕਰ ਸਾਂਝੇ ਥੜੇ ਵੱਲੋਂ ਮੰਗਾਂ ਮੰਨਣ ਤੱਕ ਸਮੂਹਿਕ ਛੁੱਟੀ ਭਰਕੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਵੀ ਸਿੱਦਤ ਨਾਲ ਪਹਿਰਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਸ੍ਰ ਮਹਿਦੂਦਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅੱਤ ਦੀ ਗਰਮੀ ਚ ਲੋਕ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਲੰਬੇ ਬਿਜਲੀ ਕੱਟਾਂ ਅਤੇ ਸਾਜੋ ਸਮਾਨ ਦੀ ਕਮੀਂ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਬਿਜਲੀ ਸ਼ਿਕਾਇਤਾਂ ਦੇ ਸਮਾਂਬੱਧ ਨਿਪਟਾਰੇ ਦੀ ਸਮਸਿਆ ਨਾਲ ਜੂਝ ਰਹੇ ਹਨ ਉਪਰੋਂ ਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਬਿਜਲੀ ਕਾਮਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀ ਹੜਤਾਲ ਕਾਰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀਆਂ ਚ ਕਈ ਗੁਣਾ ਵਾਧਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸਦੇ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਮੁਆਫੀ ਮੰਗਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਅਜਿਹੇ ਬਿਜਲੀ ਸੰਕਟ ਲਈ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਆਮ ਆਦਮੀ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਭਗਵੰਤ ਮਾਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੀ ਸਰਕਾਰ ਤੇ ਬਿਜਲੀ ਨਿਗਮ ਦੀ ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ ਜਿੰਮੇਵਾਰ ਹੈ ਜਿਹੜੀ ਮੁਲਾਜਮਾਂ ਦੀ ਛੱਡੋ ਲੋਕਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਵੀ ਗੰਭੀਰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਖ ਰਹੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕਿੱਡੀ ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਕਿ ਬਿਜਲੀ ਮੰਤਰੀ ਜੱਥੇਬੰਦੀਆਂ ਨੂੰ ਮੋਹਾਲੀ ਬੁਲਾ ਕੇ ਆਨ ਲਾਈਨ ਮੀਟਿੰਗ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਮਿੰਟਾਂ ਚ ਹੀ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸਾਰੇ ਮੁਲਾਜਮ ਇਕਜੁੱਟ ਹਨ ਅਤੇ ਮੰਗਾਂ ਮੰਨਵਾ ਕੇ ਹੀ ਦਮ ਲੈਣਗੇ। ਇਸ ਮੌਕੇ ਡਵੀਜਨ ਪ੍ਰਧਾਨ ਕੁਲਜੀਤ ਸਿੰਘ ਤੇ ਸਰਕਲ ਆਗੂ ਇੰਜ ਰਵਿੰਦਰ ਗੋਗੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਚ ਮੁਲਾਜਮ ਹਾਜਰ ਸਨ।

ਪੀਐਸਈਬੀ ਇੰਪਲਾਈਜ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਏਟਕ ਨੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਅਤੇ ਸੀਐਮਡੀ ਦਾ ਫੂਕਿਆ ਪੁਤਲਾ

ਮਾਮਲਾ ਰੁਜਗਾਰ ਮੰਗਦੇ ਅਪਰੈਂਟਸ਼ਿਪ ਲਾਈਨਮੈਨਾ 'ਤੇ ਅੰਨਾ ਲਾਠੀਚਾਰਜ ਅਤੇ ਗਿ੍ਫਤਾਰੀਆਂ ਦਾ

ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਰੁਜਗਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਏ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਕਰਾਂਗੇ ਤਿੱਖਾ ਸੰਘਰਸ਼ - ਬਾਸਰਕੇ, ਅਕਾਲਗੜ੍ਹ

  ਲੁਧਿਆਣਾ 6 ਜੂਨ (ਹਰਸ਼ਦੀਪ ਸਿੰਘ ਮਹਿਦੂਦਾਂ, ਸੁਰਿੰਦਰ ਸ਼ਿੰਦਾ) ਪੀਐਸਈਬੀ ਇੰਪਲਾਈਜ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਏਟਕ ਦੀ ਸੂਬਾ ਪੱਧਰੀ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਮੀਟਿੰਗ ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਇਸੜੂ ਭਵਨ ਵਿਖੇ ਹੋਈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ 2600 ਅਪਰੈਂਟਸ਼ਿਪ ਲਾਈਨਮੈਨਾ ਦੁਆਰਾ ਪਟਿਆਲਾ ਮੁੱਖ ਦਫ਼ਤਰ ਦੇ ਬਾਹਰ ਲਗਾਏ ਸ਼ਾਂਤਮਈ ਧਰਨੇ ਨੂੰ ਜਬਰੀ ਚੁੱਕਵਾਉਣ ਲਈ ਅਪਰੈਂਟਸ਼ਿਪ ਲਾਈਨਮੈਨਾ ਉੱਤੇ ਕੀਤੇ ਅੰਨੇ ਤਸ਼ੱਦਦ ਅਤੇ 11 ਜਾਣਿਆ ਦੀ ਕੀਤੀ ਗਿ੍ਫ਼ਤਾਰੀ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਮੀਟਿੰਗ ਉਪਰੰਤ ਰੋਸ ਜਾਹਰ ਕਰਦਿਆਂ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਅਤੇ ਸੀਐਮਡੀ ਦਾ ਪੁਤਲਾ ਫੂਕਿਆ ਗਿਆ। ਹੋਈ ਮੀਟਿੰਗ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਸਾਂਝੀ ਕਰਦਿਆਂ ਮੀਟਿੰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਕਰ ਰਹੇ ਸੂਬਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮਨਜੀਤ ਸਿੰਘ ਬਾਸਰਕੇ ਤੇ ਜਨਰਲ ਸਕੱਤਰ ਹਰਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਅਕਾਲਗੜ੍ਹ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ 14 ਜੂਨ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਦੀ ਸੰਗਰੂਰ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਉੱਤੇ ਰੋਸ ਮਾਰਚ ਕਰਨ ਦੇ ਦਿੱਤੇ ਸਖਤ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਨੂੰ ਸਫਲ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਇਸਤੋਂ ਬਾਅਦ 16 ਤੇ 17 ਜੂਨ ਦੀ ਸਮੂਹਿਕ ਹੜਤਾਲ ਸਬੰਧੀ ਵਿਚਾਰਾਂ ਹੋਈਆ। ਕੱਲ ਅਪਰੈਂਟਸ਼ਿਪ ਲਾਈਨਮੈਨਾ ਉੱਤੇ ਪੁਲਿਸ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੇ ਅੰਨੇ ਤਸ਼ੱਦਦ ਅਤੇ ਗਿ੍ਫਤਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ ਇਸਦੀ ਸਖਤ ਸ਼ਬਦਾਂ ਚ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਅਤੇ ਸੀਐਮਡੀ ਦੀ ਅਰਥੀ ਫੂਕੀ ਗਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਭਾਵੇਂ ਪੰਜਾਬ ਭਰ ਚੋਂ ਉੱਠੇ ਮੁਲਾਜ਼ਮ ਰੋਹ ਦੇ ਚੱਲਦਿਆਂ ਗਿ੍ਫਤਾਰ ਕੀਤੇ 11 ਨੌਜਵਾਨ ਰਿਹਾ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ ਪਰ ਪੀਐਸਈਬੀ ਇੰਪਲਾਈਜ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਏਟਕ ਮੰਗ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਏਨਾ ਦੇ 9 ਮਾਰਚ ਤੋਂ 27 ਮਾਰਚ ਤੱਕ ਚੱਲੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੌਰਾਨ ਏਨਾ ਨਾਲ ਹੋਏ ਸਮਝੌਤੇ ਤਹਿਤ ਏਨਾ ਨੂੰ ਮਹਿਕਮੇ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਜਾਵੇ। ਜੇਕਰ ਏਨਾ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਰੁਜਗਾਰ ਨਾ ਦਿੱਤਾ ਤਾਂ ਬਿਜਲੀ ਏਕਤਾ ਮੰਚ ਅਤੇ ਜੁਆਇੰਟ ਫੋਰਮ ਵੱਲੋਂ ਸਾਂਝੀ ਰਣਨੀਤੀ ਤਹਿਤ ਏਨਾ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਲਈ ਤਿੱਖਾ ਸੰਘਰਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਏਗਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੇ ਸਿੱਟਿਆਂ ਦੀ ਜਿੰਮੇਵਾਰ ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਤੇ ਬਿਜਲੀ ਨਿਗਮ ਦੀ ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ ਹੋਏਗੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸਮੱਰਥਨ ਵਜੋਂ ਪੀਐਸਈਬੀ ਇੰਪਲਾਈਜ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਏਟਕ ਜਲਦ ਏਨਾ ਦੇ ਧਰਨੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਵੀ ਕਰੇਗੀ। ਇਸ ਮੌਕੇ ਸੀਨੀਅਰ ਮੀਤ ਪ੍ਰਧਾਨ ਰਾਕੇਸ਼ ਸੈਣੀ, ਜਸਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਬਰਗਾੜੀ, ਕੁਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਬਾਗੜੀਆ, ਅਰੁਣ ਕੁਮਾਰ ਸਾਰੇ ਮੀਤ ਪ੍ਰਧਾਨ, ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਮਹਿਦੂਦਾਂ ਸਕੱਤਰ, ਦਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਖਜਾਨਚੀ, ਮਨਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਸਹਾਇਕ ਖਜਾਨਚੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਸਾਰੇ ਸਰਕਲਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ, ਸਕੱਤਰ ਅਤੇ ਖਜਾਨਚੀ ਹਾਜਰ ਸਨ।

ਬਿਜਲੀ ਨਿਗਮ ਦਾ ਅਣਥੱਕ ਜੇਈ ਨੰਦ ਸਿੰਘ ਹੋਇਆ ਸੇਵਾਮੁਕਤ

ਨੰਦ ਸਿੰਘ ਨੇ ਘੰਟੇ ਦੇਖ ਕੇ ਨਹੀਂ, ਇੱਕ ਸੱਚੇ ਸੇਵਕ ਵਾਂਗ ਕੀਤਾ ਕੰਮ - ਐਸਈ, ਐਕਸੀਅਨ

ਜੇਈ ਨੰਦ ਸਿੰਘ ਕੋਹਲੂ ਵਾਲੇ ਬੈਲ ਦੀ ਜਿਉਂਦੀ ਜਾਗਦੀ ਉਦਾਹਰਨ - ਮਹਿਦੂਦਾਂ

  ਲੁਧਿਆਣਾ 31 ਮਈ (ਹਰਸ਼ਦੀਪ ਸਿੰਘ ਮਹਿਦੂਦਾਂ, ਕਾਬਲ ਸਿੰਘ ਰਾਠੌਰ) ਸਾਲ 1996 'ਚ ਲਾਈਨਮੈਨ ਭਰਤੀ ਹੋਕੇ 30 ਸਾਲ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਸਮਾਂ ਬਿਜਲੀ ਨਿਗਮ 'ਚ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਜੇਈ ਨੰਦ ਸਿੰਘ 31 ਮਈ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬੇਦਾਗ ਸਖਸ਼ੀਅਤ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਮੁਕਤੀ 'ਤੇ 29 ਮਈ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਨਗਰ ਡਵੀਜ਼ਨ ਦੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸੱਤ ਸਾਹਿਬ ਰੀਜੈਸੀਂ ਵਿਖੇ ਵਿਦਾਇਗੀ ਪਾਰਟੀ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ ਸਮਾਰੋਹ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਐਸ ਈ ਜਗਮੋਹਨ ਸਿੰਘ ਜੰਡੂ, ਐਸ ਈ ਬਲਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਸਿੱਧੂ ਅਤੇ ਐਕਸੀਅਨ ਰਾਜੇਸ਼ ਕੁਮਾਰ ਉਚੇਚੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੁੱਜੇ। ਸਟੇਜ ਦਾ ਸੰਚਾਲਨ ਪੀਐਸਈਬੀ ਇੰਪਲਾਈਜ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਏਟਕ ਦੇ ਸੂਬਾ ਸਕੱਤਰ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਮਹਿਦੂਦਾਂ ਨੇ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜੇਈ ਨੰਦ ਸਿੰਘ ਦੀ ਲਿਖੀ ਜੀਵਨੀ 'ਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਪੜ ਕੇ ਸੁਣਾਇਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਹਲੂ ਦੇ ਬੈਲ ਦੀ ਜਿਉਂਦੀ ਜਾਗਦੀ ਉਦਾਹਰਨ ਆਖਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਫਰਕ ਬੱਸ ਏਨਾ ਕੁ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਲਾਲਚ ਲਈ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨੰਦ ਸਿੰਘ ਨੇ ਸੇਵਾ ਹਿੱਤ ਜੁੜ ਕੇ ਬਿਨਾ ਛੁੱਟੀ ਤੇ ਆਰਾਮ ਕੀਤੇ ਖਪਤਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਬੇਹਤਰ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਸ੍ਰ ਨੰਦ ਸਿੰਘ ਦੀ ਸਰਵਿਸ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਿਆਂ ਐਸ ਈ ਜਗਮੋਹਨ ਸਿੰਘ ਜੰਡੂ, ਐਸ ਈ ਬਲਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਸਿੱਧੂ ਅਤੇ ਐਕਸੀਅਨ ਰਾਜੇਸ਼ ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਏਨਾ ਘੰਟੇ ਦੇਖ ਕੇ ਨਹੀਂ ਬਲਕਿ ਕੰਮ ਦੇਖ ਕੇ ਸੱਚੇ ਸੇਵਕ ਵਾਂਗ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਸ੍ ਨੰਦ ਸਿੰਘ ਨੇ ਅਪਣੀ ਨੌਕਰੀ ਮੇਹਨਤ ਤੇ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ ਕਰਦਿਆਂ ਅੱਜ ਬੇਦਾਗ ਸਖਸ਼ੀਅਤ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਮੁਕਤ ਹੋਏ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਕਸ਼ੇ ਕਦਮਾਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਮੁਲਾਜਮਾਂ ਨੂੰ ਚੱਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਪਰੋਕਤ ਅਫਸਰਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਐਸ ਡੀ ਓ ਸ਼ੁਭਕਰਨਦੀਪ ਸਿੰਘ, ਐਸ ਡੀ ਓ ਖ਼ੁਸ਼ਵਿੰਦਰ ਸੂਦ, ਐਸ ਡੀ ਓ ਬ੍ਰਿਜੇਸ਼ ਕੁਮਾਰ, ਵਿਪਨ ਸੂਦ ਰਿਟਾ ਐਸਡੀਓ, ਜਗਤਾਰ ਸਿੰਘ ਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਐਡੀਸ਼ਨਲ ਐਸਡੀਓ, ਵੱਖ ਵੱਖ ਮੁਲਾਜਮ ਜੱਥੇਬੰਦੀਆਂ ਦੇ ਆਗੂਆਂ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸ੍ਰ ਨੰਦ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧਰਮਪਤਨੀ ਬਲਜਿੰਦਰ ਕੌਰ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਚਿੰਨਾਂ, ਲੋਈਆਂ ਅਤੇ ਤੋਹਫਿਆਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ। ਸ੍ ਨੰਦ ਸਿੰਘ ਵੱਲੋਂ ਆਏ ਸਾਰੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕਰਦਿਆਂ ਧੰਨਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਸ੍ਰ ਨੰਦ ਸਿੰਘ ਦੀ ਵਿਦੇਸ਼ ਰਹਿੰਦੀ ਧੀ ਹਰਮੀਤ ਕੌਰ ਵੈਲਜੀਅਮ, ਪੁੱਤਰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਕਨੇਡਾ ਤੇ ਨੂੰਹ ਲਖਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਕਨੇਡਾ ਨੇ ਵੁਆਇਸ ਮੈਜੇਸ ਰਾਹੀਂ ਅਪਣੀ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਸਾਂਝੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਦਕਿ ਏਥੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਧੀ ਕਿਰਨਦੀਪ ਕੌਰ ਨੇ ਸਟੇਜ ਤੋਂ ਭਾਵੁਕ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਸੱਭ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਮ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਇਸ ਮੌਕੇ ਰਘਵੀਰ ਸਿੰਘ ਰਿਟਾ ਜੇਈ 1, ਸਰਪੰਚ ਅਵਨੀਤ ਕੌਰ ਅਲਕਾ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ, ਰਾਮ ਦਾਸ, ਕੁਲਵੀਰ ਸਿੰਘ ਗਰੇਵਾਲ, ਭੁਪਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਆਰ ਏ, ਪਰਦੀਪ ਸਿੰਘ, ਦਵਿੰਦਰ ਸ਼ਰਮਾ, ਰਾਜੀਵ ਕੁਮਾਰ, ਸੁਰਿੰਦਰ ਕੁਮਾਰ, ਸਲਿੰਦਰ ਸਿੰਘ, ਅਰੁਣ ਕੁਮਾਰ, ਸੰਦੀਪ ਕੁਮਾਰ, ਸੱਤਪਾਲ ਸਿੰਘ ਸਾਰੇ ਜੇਈ, ਬਹਾਦਰ ਸਿੰਘ ਲੁਹਾਰਾ ਡਵੀਜ਼ਨ ਪ੍ਰਧਾਨ ਪੀਐਸਈਬੀ ਇੰਪਲਾਈਜ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਏਟਕ, ਕਰਤਾਰ ਸਿੰਘ, ਦੀਪਕ ਕੁਮਾਰ, ਪਰਮਜੋਤ ਸਿੰਘ, ਅਜਮੇਰ ਸਿੰਘ, ਬੱਗਾ ਸਿੰਘ, ਦਲੀਪ ਕੁਮਾਰ, ਸ਼ਰਨਜੀਤ, ਅਨਿਲ, ਪੰਕਜ, ਬਲਸੇਰ ਸਿੰਘ, ਜਸਵੀਰ ਸਿੰਘ, ਇੰਦਰਜੀਤ ਸਿੰਘ, ਗੋਪਾਲ ਮਾਥੁਰ, ਹਰਸ਼, ਰਜਿੰਦਰ ਖੰਨਾ, ਹਰਸ਼ਦੀਪ ਸਿੰਘ ਮਹਿਦੂਦਾਂ, ਰਣਵੀਰ ਸਿੰਘ ਲੁਹਾਰਾ, ਸਤਪਾਲ ਸਿੰਘ, ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ, ਧੰਨਾ ਸਿੰਘ, ਟੀਨਾ, ਅਮਨਦੀਪ ਕੌਰ, ਨਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ, ਵਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ, ਕੇਸ਼ਵ ਦਿਆਲ, ਪਰਮਜੀਤ ਸਿੰਘ ਕਾਲਾ, ਵਿਕਾਸ, ਸੋਨੂੰ, ਗਰੀਬ ਦਾਸ, ਰਾਜ ਕੁਮਾਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਸਿੰਘ, ਮਨਦੀਪ ਸਿੰਘ, ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰਾਂ 'ਚ ਗੁਰਮੁਖ ਸਿੰਘ, ਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੰਬਰਦਾਰ, ਲੱਖਾ ਸਿੰਘ ਪ੍ਰਧਾਨ, ਅਜਮੇਰ ਸਿੰਘ, ਅਮਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਇੰਸਪੈਕਟਰ, ਲਾਭ ਸਿੰਘ, ਚਰਨ ਸਿੰਘ, ਜੰਗ ਸਿੰਘ, ਤਾਰਾ ਸਿੰਘ, ਗੁਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ, ਕੁਲਦੀਪ ਸਿੰਘ, ਸਤਨਾਮ ਸਿੰਘ, ਜੀਵਨ ਸਿੰਘ, ਕੁਲਦੀਪ ਸਿੰਘ, ਬਲਦੇਵ ਸਿੰਘ, ਸੁਖਦੇਵ ਸਿੰਘ ਜੀਵਨਪੁਰਾ, ਜਵਾਈ ਅਤਿੰਦਰ ਸਿੰਘ, ਧੀ ਕਿਰਨਦੀਪ ਕੌਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਹਾਜਰ ਸਨ।

ਸਾਰੀਆਂ ਫੋਟੋਆਂ ਦੇਖਣ ਲਈ ਇਸ ਲਿੰਕ ਨੂੰ ਖੋਲੋ, ਜਾਂ ਕਾਪੀ ਕਰਕੇ ਗੂਗਲ ਤੇ ਜਾਓ

https://drive.google.com/drive/folders/1h2Jt8A_LrPw_aBBdbqsMke4F1FhERp_C?usp=sharing

ਜੱਥੇਬੰਦੀਆਂ ਨੇ ਜਬਰੀ ਦਿੱਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਮਾਰਟ ਮੋਬਾਇਲ ਲੈਣ ਤੋਂ ਕੀਤੀ ਕੋਰੀ ਨਾਂਹ

ਪੂਰਬੀ, ਪੱਛਮੀਂ ਤੇ ਸਬਅਰਬਨ ਸਰਕਲਾਂ ਦੇ ਐਸ ਈਜ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਮੰਗ ਪੱਤਰ

  ਲੁਧਿਆਣਾ 27 ਮਈ (ਹਰਸ਼ਦੀਪ ਸਿੰਘ ਮਹਿਦੂਦਾਂ, ਸੁਰਿੰਦਰ ਸ਼ਿੰਦਾ) ਜੁਆਇੰਟ ਫੋਰਮ ਅਤੇ ਬਿਜਲੀ ਏਕਤਾ ਮੰਚ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ਾਂ ਉੱਤੇ ਅੱਜ ਟੀਐਸਯੂ ਦੇ ਸੂਬਾ ਮੀਤ ਪ੍ਰਧਾਨ ਰਘਵੀਰ ਸਿੰਘ, ਪੀਐਸਈਬੀ ਇੰਪਲਾਈਜ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਏਟਕ ਦੇ ਸੂਬਾ ਸਕੱਤਰ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਮਹਿਦੂਦਾਂ, ਪੰ: ਰਾ: ਬਿ: ਬੋ: ਇੰਪਲਾਈਜ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਪਹਿਲਵਾਨ ਦੇ ਸੂਬਾ ਮੀਤ ਪ੍ਰਧਾਨ ਗਗਨਦੀਪ ਸ਼ਰਮਾ, ਵਰਕਰਜ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਇੰਟਕ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਗੁਰਦੀਪ ਸਿੰਘ, ਕਰਮਚਾਰੀ ਦਲ ਦੇ ਜੋਨ ਪ੍ਰਧਾਨ ਬਾਬਾ ਗੁਰਦੀਪ ਸਿੰਘ ਬਾਬਾ ਅਤੇ ਪਾਵਰਕਾਮ ਟਰਾਂਸਕੋ ਪੈਨਸ਼ਨਰਜ ਯੂਨੀਅਨ ਏਟਕ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਸੂਬਾ ਮੀਤ ਪ੍ਰਧਾਨ ਕੇਵਲ ਸਿੰਘ ਬਨਵੈਤ ਦੀ ਸਾਂਝੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲਾ ਵਫਦ ਐਸ ਈ ਪੱਛਮੀਂ ਕੁਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ, ਐਸ ਈ ਪੂਰਬੀ ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਐਸ ਈ ਸਬਅਰਬਨ ਜਸਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਮਿਿਲਆ। ਕੇਂਦਰੀ ਜੋਨ ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਤਿੰਨਾਂ ਐਸ ਈਜ ਨੂੰ ਮਿਲਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜਬਰੀ ਦਿੱਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਮਾਰਟ ਫੋਨਾਂ ਸਬੰਧੀ ਚਰਚਾ ਕਰਨ ਉਪਰੰਤ ਮੰਗ ਪੱਤਰ ਸੋਂਪਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਂਝੇ ਥੜੇ ਵੱਲੋਂ 18 ਮਈ ਨੂੰ ਸੀਐਮਡੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਮੰਗ ਪੱਤਰ ਦੀ ਕਾਪੀ ਦਿੰਦਿਆਂ ਸਮਝਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਸਮਾਰਟ ਮੋਬਾਇਲ ਫੋਨ ਕਿਵੇਂ ਬਿਜਲੀ ਮੁਲਾਜਮਾਂ ਦੀ ਨਿੱਜਤਾ ਉੱਤੇ ਹਮਲੇ ਕਰਨਗੇ। ਆਗੂਆਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਸਾਡੀਆਂ ਲਿਖਤੀ ਦੱਸੀਆਂ ਸ਼ੰਕਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਜਬਰੀ ਫੋਨ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਲੱਗੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਸਹਾਇਕ ਲਾਈਨਮੈਨਾਂ ਤੇ ਲਾਈਨਮੈਨਾਂ ਨੂੰ ਨੋਟਿਸ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਸਾਡੀ ਮੰਗ ਹੈ ਕਿ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਨੋਟਿਸ ਤੁਰੰਤ ਵਾਪਸ ਲਏ ਜਾਣ ਤੇ 5 ਜੂਨ ਨੂੰ ਬਿਜਲੀ ਮੰਤਰੀ ਨਾਲ ਹੋਣ ਜਾ ਰਹੀ ਮੀਟਿੰਗ 'ਚ ਪੈਦਾ ਹੋਈਆਂ ਦੁਵਿਧਾਵਾਂ ਦੇ ਹੱਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਇਹ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਜਾਣ। ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਿਆਂ ਮੁਲਾਜਮ ਆਗੂਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਏਨ੍ਹਾਂ ਸਮਾਰਟ ਫੋਨਾਂ ਬਾਰੇ ਸਾਡੀਆਂ ਸ਼ੰਕਾਵਾਂ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਸਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਮੋਬਾਇਲ ਫੋਨ ਲੈਣ ਤੋਂ ਕੋਰੀ ਨਾਂਹ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਹੜਾ ਅਫਸਰ ਸਾਡੇ ਮੁਲਾਜਮਾਂ ਨੂੰ ਧਮਕਾਏਗਾ, ਜਬਰੀ ਮੋਬਾਇਲ ਦੇਵੇਗਾ ਜਾਂ ਕੋਈ ਨੋਟੀਫਿਕੇਸ਼ਨ ਜਾਰੀ ਕਰੇਗਾ ਉਸਦਾ ਸਖਤ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਏਹ ਫੋਨ ਸਾਡੀ ਨਿੱਜਤਾ 'ਚ ਸਿੱਧੀ ਦਖਲ ਅੰਦਾਜੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕੀਮਤ 'ਤੇ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸਮਝ ਤੋਂ ਪਰ੍ਹੇ ਹੈ ਕਿ ਸੇਫਟੀ ਕਿੱਟਾਂ ਤੇ ਸੁਰਖਿਆ ਦਾ ਹੋਰ ਸਾਜੋ ਸਮਾਨ ਜਾਂ ਔਜਾਰ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਦੀ ਗੱਲ ਅੱਜ ਤੱਕ 20 ਰੁਪਏ ਦਾ ਲਾਈਨਟੈਸਟਰ ਨਾਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ ਤੇ ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ 20 ਹਜਾਰ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਕੀਮਤ ਦਾ ਸਮਾਰਟ ਮੋਬਾਇਲ ਜਬਰੀ ਕਿਉਂ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਦਫਤਰਾਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸਵੇਰੇ ਸਾਢੇ 7 ਵਜੇ ਤੋਂ ਦੁਪਿਹਰ ਡੇਢ ਵਜੇ ਦਾ ਹੈ ਪਰ ਮੋਬਾਇਲ ਫੋਨ ਦੇਣ ਲਈ ਐਕਸੀਅਨ ਤੱਕ ਫੋਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਲਰਕਾਂ ਨੂੰ ਰਾਤ ਦੇ 10/10 ਵਜੇ ਤੱਕ ਦਫਤਰਾਂ 'ਚ ਬੈਠਾੁਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਮੌਕੇ ਰਾਜੇਸ਼ ਕੁਮਾਰ ਸੂਬਾ ਸਕੱਤਰ, ਸੋਬਨ ਸਿੰਘ ਠਾਕੁਰ, ਗਗਨਦੀਪ ਸਿੰਘ ਤੱਤਲਾ, ਜਸਵੀਰ ਸਿੰਘ ਦੁੱਗਲ, ਸਰਤਾਜ ਸਿੰਘ, ਸੋਬਨ ਸਿੰਘ, ਗੁਰਮੁੱਖ ਸਿੰਘ, ਰਘਵੀਰ ਸਿੰਘ ਜਮਾਲਪੁਰ, ਖੁਸ਼ਦੀਪ ਸਿੰਘ ਸਕੱਤਰ, ਅਰਸ਼ਦੀਪ ਸਿੰਘ, ਹਰਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਲਵਲੀ, ਮਨਦੀਪ ਸਿੰਘ, ਗੌਰਵ ਕੁਮਾਰ, ਵਿਲੀਅਮ, ਚਰਨਜੀਤ ਸਿੰਘ ਲੁਹਾਰਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਹਾਜਰ ਸਨ।

Desh Duniya Newspaper 24 May